adamlar olur. Onlar iki yerə bölünür. Biri sevməyin üçün əvvəlcədən seçilənlər. Anan, atan, baban, nənən, xalalar bibilər bacılar qardaşlar. Bir də sonradan sənin seçdiyin. Amma bir də baxırsan ki, sənin seçdiyin əslində sənin üçün çoxdan seçilmişimiş. Anan da mənim üçün elə oldu. Ətrafımda olanlardan seçilən oldu. O mənim üçün seçilmişdi. Çünki ilk insan idi ki, gözləri ilə ürəyimin ritmini pozmuşdu. Elə bildim o anda nəfəsim kəsiləcək.
- Bunu ilk baxışdan anlamışdın.
- Hə.
- Onda ilk baxış çox önəmlidir?
- Bəzən hə.
- Necə yəni?
- Bəzən sən o anda, həmin saniyədə anlayırsan ki, sənin taleyin bu insandır. Bəzən isə bunu anlamağın üçün zaman lazım olur.
- Nə qədər zaman?
- Bilmirəm.. o baxır insana. Ir də görürəsən ki, sənin taleyin olacaq insan düz yanından keçib gedir, amma siz bir birinizi görmürsünüz. Müəyyən zamandan sonra bir gün, gözləmədiyin anda, gözləmədiyin məkanda baxırsan ki, bu insan o insandır.
- Yəni sonradan sevmək mümkündür?
- Sevmək əvvələ sonraya baxmır Şəms. Sadəcə sevirsən. əgər bu gün yox, sabah sevəcəksənsə demək sənin üçün doğru zaman sabahmış. Amma ayıq olmaq mütləqdir. Yoxsa bir də baxarsan ki, o getdi..
- Çətin işlərmiş..
Atam bu sözümə gülümsədi..
- Şəms, sən sənin qəlbinin ritmini pozana bax. Gözlərinə bax və orada kimi gördüyünə diqqət et. Sevən adamın gözündə heç vaxt onun özünü yox, sevdiyini görərsən.
Mən hələ də anlamadım. Indi mən Amalı sevirəm, ya sadəcə bağlanmışam. Gün ərzində başımı nə qədər qatmağa çalışsam da Amal fikrimdən çıxmırdı. Evdən çıxmağa risk etmirdim. Bu saat ən son görmək istədiyim insane Zahar idi. əmin idim ki, məni güdür. Ona görə evdə gah yatır, gah kitab oxuyur gah mətbəxdə anamgilə kömək edirdim. Sara ilə söhbət də bu baş qatmaya aid idi. 2 gün beləcə keçdi, amma mən hələdə nə yata bilirdim, nə yeyə bilirdim. Elə bil dünyadanq opmuşdum. Hələ də amalın sözləri ağlımdan çıxmırdı. Sara ilə danışmaq üçün otağıma çəkilmişdim. Hal əhval tutanda Saranın nədənsə narahat olduğunu sezdim.