yaxşıydı yap is o anda seçə bilmədim. Amma hər halda evimdəydim, sevdiyim insanın yanındaydım, ailəmləydim. Bu məni sevindirdir.
- Dayan bir baxım sənə. bir həftədir görmürəm elə bil neçə aydır. Gözəlliyinə gözəllik gəlib ki, sənin. Anangil sözzsüz sənə yaxşı baxıblar, amma sən də başqa bir dəyişiklik var.
Bu qadının məni oxumasına heyran idim. Əhvalımın hər halını tuturdu. Hə.. haqlıydı fərqliydim. Bu dəfə evimə sevgi dolu, qəlbimdə amalın sevgisiylə gəlmişdim. Insane sevərkən gözləri qəmlənər əslində. Sevilərkən isə gülər. əgər həm sevib həm sevilirsənsə nə xoşbəxtsən. Mənim gözlərim içim gülürdü o an.. yox ki, əmin idim ki, Amal sevir. Sadəcə düşünmürdüm ki, onu bir də görəm, amma indi özüm ayaqlarımla gəlmişəm. qaçdığım yerdən yenidən qaçaraq gəlmişəm. iki otağı az qala mənim Maskatda olan bir otağıma bərabər olan ev mənə inanılmaz huzur verdi. Amalı görmədiyim iki gündə o boyda genişlikdəki ev mənə zindan kimi dar və qaranlıq gəlmişdi. Atamın sözünü xatırladım o an. Amalla yola düşəndə ona “Elə elə ki, qızım bura gələndə darıxsın evi üçün” Neyniyəmişdi bilmirəm, amma sözünün üstündə dayanmışdı. Evin hər qarışına göz gəzdirir qoxusunu içimə çəkirdim Amal hələ də şokdan ayılmamışdı. Onun bu halına gülməmək mmkün deyildi. Çemodanım əlimdə elə hey mənə baxırdı.
- Ay bala, sənə nə oldu. Arvadını belə qarşılayacaqsan. Iki gün vurnuxa vurnuxa qalmışdın evdə. Bilmirdin necə çağırasan. Ala bax özü ayaqları ilə gəldi.
Amal Gülsüm xalanın sözünə ona göz ağartsa da mənə xoş gəldi. Demək o da gəlməyimi istəyirdi.. onda niyə çağırmırdı. Niyə axtarmırdı məni. Ən azından bir dəfə də olsa məni dinləməliydi. O an dinləsəydi hər şey başqa cürə ola bilərdi. Düzdür heç vaxt gec deyil. Gec olmaması üçün də əlimdən gələni edəcəkdim.
- Amal, səninlə deyiləm. Qızım sən ona baxma. Gözləmirdik səni, ona görə belə quruyub qalıb. Gəl keçək mətbəxə, yeməy yeyirdik.. Yeməyin üstünə gəlib çıxmısan, bax gör necə çox istəyirəm səni.
Gülsüm xala danışa danışa məni dartıb mətbəxə