ə aparırdı. Mənsə ara bir...ara bir yox tez tez başımı döndərib yerində quruub qalan Amala baxırdım. Sifət mimikası dəyişmirdi bu adamın. Deyəsən məni gözləmədiyi bir kənara görməyinə şad da olmamışdı. Təəsüfləndim. Amma yenə də təslim olmayacaqdım. Amalın ürəyində mənə qarşı balaca bir hisslər varsa belə onun cücərməsi üçün əlimdən gələni edəcəkdim.
Allahdan Nadya evdə yox idi. Sara məni elə kökləyib bura göndərmişdi ki, onu burada görsəydim üstünə attdanıb saçlarını yolardım. Gülsüm xala mətbəxdə məni yedizdirməyə çalışır, mənimsə fikrim Amalda qalmışdı.
- Bunun da dadına bax. Anan qədər bişirə bilməsəm də mənim də əlimin duzu yaxşıdır.
- O nə sözdür Gülsüm xala. Çox dadlıdır, amma mən toxam..
- Nə tox? Maskatdan bura gəlmisən? Harada yemisən ki?
- Təyyarədə yemək verirdilər.
- əşi ona yemək deyirsən. Ala bunu da..
Balaca uşaqlar kimi Gülsüm xala yeməyi ağzıma qoyurdu rəsmən. Az qala boğulacaqdım. Amal telefonla danışa danışa içəri keçəndə məni öskürək tutmuşdu. əli ilə kürəyimə toxunub “hamısı sənin” deməsinə başımı qaldırıb ona baxdım. Kiçik bir toxunuşu məndə qəribə hisslər oyadırdı. Zaharla münasibətim olanda onun əlimdən tutmasına belə bu qədər həyəcanlanmırdım. Mənsə yenə o anda edəcəyimi etdim. Bilmirəm bu axmaqlıq mənə haradan gəlirdi.
- Sən də?
- Nə?
- Şşey.. yəni səndə sağol...təşəkkür etmək.
Hamısı sənin sözünə verdiyim reaksiyaya bax”Sən də” allahdan telefonla danışdığından anlamamışdı heç nə. Danışığından başa düşdüm ki, atamgilnən söhbət edir.
- Narahat olmayın buradadır. Hə bizə də sürpriz oldu.. o nə sözdür.
Üzünü döndərib yenidən mətbəxdən çıxan kimi ardınca getdim. Gülsüm xala çayı qoymaq üçün durmuşdu deyə geri dönəndə məni görmədi. Amma arxamca da gəlmədi. Amalın arxası ilə getsəmdə başı telefonla danışmağa qarışmışdı deyə hiss etməmişdi onun yanında olduğumu.
- Bilirəm Əbdül bəy. Bu Şəmsdir. Ağlına nə qoydusa eləyəcək. Məndən yaxşı bilirsiniz. Həə sağ salamat çatıb.
Amalın belə danışması xoşuma gəlmişdi. Geri