.
Yanaqlarımdan tutub necə sıxdısa özümü lap körpə uşaq kimi hiss elədim.
- Əlbəttə gələ bilərsən. Amma...
- Amma nə..
- Içimdən bir səs deyir ki, sən təkcə darıxdığın üçün gəlməisən.
- Yox...yooo elə darıxdığım üçün gəlmişəm.
- .....
- Vallah.. həqiqətən. Yoxsa durub Nadyaya görə gələsi deyiləm oradan bura.
Upsss...özümü ələ verdim. O an Gülsüm xalanın qəhqəhəsini məni qızarmağımı görmək lazım idi.
- Ay qurban olaram bunlara.. ay qızım. Gəlmisən əcəb eləmisən. Belə yaxşı eləmisən. ərinin evinə gəlmisən də yad ev deyil ki.. mən də gedim Saraya təşəkkür edim.. dediklərimi yaxşı yerinə yetirib ki, sən artıq buradasan..
- Nə?
- Mən uşaq deyiləm Şəms.
Gülsüm xala hələ də gülürdü. Bu qadın məni qorxutmağa başlayır. Necə yəni, Nadya bu evə gəlmirdi ki? Bütün bunları Gülsüm xala uydurmuşdu? Ya...yaa mənim gəlməyim. Bəlkə gəlməyəcəkdim. Haradan bilirdi.
- Gülsüm xala..
- Mən indi səni tək qoyası olacağam. Soyuducuda sevdiyin yeməklər var. Hamısını axşamdan hazırlamışam. Gələcəyini bilirdim.
- Gülsüm xala mən...haradan? Sara?
- Yox... Sara eləcə Nadyanın bura gəlmə xəbərini sənə mənim xahişimlə dedi. Qısqanclıq hər zaman doğru qərarları verməyini tezləşdirir.
Bu sözü deyib getmişdi. Qadın məni günü gündən təəcübləndirirdi. Amma sevindim. Demək ki, Amalın yanında olmağımı istəyirdi. Bizi ayrı yox bir yerdə görmək istəyirdi.
Dolabda yeməklər bol idi, hamısı da mənim ən sevdiyim yeməklər. Amma bu yeməklər bu gün yeyilməyəcəkdi. Bu gün mən öz əllərimlə həyat yoldaşıma süfrə hazırlayacaqdım. Özü də onun ən çox sevdiyi yeməklərlə
- Bağışla Gülsüm xala, yeməklərinə söz ola bilməz. amma bu dəfə özüm əl atası olacağam. Axşama kimi dayanmadan yemək hazırladım, evi səliqəyə salıb hər yeri düəltdim. Düzdür ev onsuzda səliqəli idi, amma yenə də öz evimi təmizləmək hər yerdə əl izimi qoymaq istəyirdim. Özüm özümə inanmırdım. Sara sağolsun bir an belə rahat qoymadı. Amal necə qarşıladı, mən nə dedim o nə dedi deyə sorğu suala tutdu. Gülsüm xala və Nadya