Bax Şəms, sən yekə qızssan. Nəyin nə olduğunu məndən yaxşı bilirsən. Bilirsən ki, kişilər huzur axtarır. O yuvada huzur yoxdursa onu əsla yanında saxlaya bilmərsən. İsti gülüşə aldanarlar. Amal elə oğlan deyil. Onu tanıyıram, amma o kişidir. Bunu unutma.
Gülsüm xala haqlıydı. Nadyaya qarşı çıxsam onun üstündə Amala sifət eləsəm onu Nadyanın qollarına atmış olacağam. Nadyan bunu istəyir. Kişilər bunu bilməz amma biz qadınlar hiyləgər olan həmcinslərimizin niyyətini çox gözəl görürük. Nə qədər saf ola biliriksə bir o qədərdə ifritə olmağı bacarırıq. Yəni sözün əsl mənasında təhlükəliyik. Amma mən təhlükəmi Amala yox Nadyaya göstərməliyəm. Mənim olana əl atmaqnə deməkdir göstərməliydim. Axşama yenidən süfrə qurulmuşdu, amma nə qədər cəhd etsəm də əhvalım dünənə görə düəzlmirdi. Amalın hələ də yalan danışmasına inana bilmirdim. Onu ideal biri olaraq tanıyıram. Hə səhvsiz insan yoxuydu,amma Amal ki var idi. O səhvsizdir. Qapının döyülməsinə mən Gülsüm xalaya içəridə uzanacağam başım ağırıyır deyibh aradan çıxdım. O isə etriaz edib “axı səhər danışdıq bu barədə” desə də.. “bu gün alınmayacaq” deyib üzümü döndərib getmişdim. Heç kimin könlünü alacaq vəziyyətdə deyildim. Çünki mənim qəlbimi qırmışdı o. Həm də kimə görə.
Amal idi gələn yanılmamışdım. Xalasının səhər onu danlamasına görə gəlməsi isə məni lap üzürdü. Axı mən dünəə ondan bütün qəlbimlə evə tez gəlməsini istəmişdim. O isə...o isə Allah bilir bəlkə də Nadyasının...nə isə.. dilimə gətirib amalın təsəvvürümdə belə yaratdığım obrazına ləkə salmaq istəmirdim. Çünki əmin idim. Amal əsla xəyanət edəcək tiplərdən deyildi. İnsanlardan bu qədər əmin olmaq yaxşı deyil, amma mən niyəsə əmin idim. Içimdən bir səs onun mənə qarşı az da olsa sevgi hissinin olduğunu deyirdi. Düzdür əvvəlki baxıışları hiss etmirdim üzərimdə. Amma yenə də məndən qaçırdığı baxışlarından bunu az da olsa duyurdum. Xalası ilə salamlaşıb nəsə danışdılar. Mən yerimdə oturub kitabımı əlimə aldım. Düzdür fikrim kitabda deyildi. Amal otağa girərsə