olmalı idi. Nə qədər gözləsəmdə cəhd etmirdi. Səhrada özümdə yığdığım cəsarəti tapsaydım bəlkə də yenə də mən ilk addımı atardım, amma haqqımda yalnış fikriləşməsini istəmirəm. Yüngül qız düşüncəsini yaratmaq istəmirdim. Ola bilər bu axmaq fikir idi, amma yenə də qadın ki qadın. Hər zaman bir addım atmadan əvvəl ürəyi ilə beyni arasında yüz yol ölçər. Qarşımdakı ərim idi yad biri deyildi, amma bizim münasibətimiz fərqli olduğu üçün bunu edə bilmədim.
- Şəms.
Adımı ondan eşitmək nə qədər xoşdur ilahi. Dodaqlarında çıxan bu ada get gdə özüm də vurulurdum.
- hmm
- Nə düşünürsən?
Yaxşı sualdır. Nə düşündüyümü desəm Amal ürək tutmasından gedər hər halda. Üzümd gülüş yarandı.
- Heç.
- Heç? Bəs niyə güldün?
- Heç.
- Hmm.. onda hər zaman heçi düşün.
- Nə?
- Deyirəm onda hər zaman heçi düşün. Bəlkə gülsməmən dayanmaz davam edər.
Indi gəl bunu öpmədə..utandım sözünə. Dodağımı dişləyib daha da güldüm.
- Bəs sən nə düşünürən?
- Elə sənin düşündüyünü.
Canıma titrəmə düşdü. Gözlərim bərəlmiş halda ona baxıb kəkələyərək necə deyə soruşdum. Gülümsəyərək başını döndərib tavana baxmağa başladı. Boynuna vurduğu ətir məni bihuş elədi. Mən belə deyildim, Amal mənə neynirdi bilmirəm. O an sadəcə onu arzulayırdım. Deyəsən çox pis qız olmuşam.
- Şəms.
Ay bu adam məni öldürəcək Şəms deyə deyə. Bu dəfə daha yaxın davranmaq istədim.
- Ay can
- Niyə belə oldu hər şey?
- ....
- Kaş hər şey fərqli olardı.
Yerindən qalxıb otaqdan çıxdı. Heç nə deyə bilmədim. Nə demək istədiyin beynim çözməyə analiz etməyə çalışırdı. Bu nə demək idi. Kaş hər şey fərqli oldu nə demək idi. Arxasınca baxa baxa qaldım. Yox bu belə ola bilməzdi. Mən bu məsləni kökündən həll etməliydim. Kökündən.
Amal gecəni televizor qarşısında keçirdi. Gülsüm xala Sonagildə qaldğından o da divanda yatdı. Bu sat gülsüm xalanın evdə gecələməsi üçün nələri verməzdim. ən azından amal daha yaxın olardım. Otaqda olanda io qəribə olur. Isti, qayğıkeş olurdu. Gecəni səhər neyniyəcəyəm nə