i ən az maraqlandıran şeydir. Mənim üçün o gecədə sadəcə Amal olacaqdı.
- Madəm yaxşısan, onda gedək.
Maşının arxa oturacağına əl atsa da Amal açmaq istəmirdi. Heç mən də arxada oturmaq istəmirdim. Heç bir bəhanə uydurmadan gəlib ön qapının yanında dayanaraq ona baxıb gülümsədim. Hər halda mesajı almışdır deyə düz gözlərinə baxırdım. O da kiçik bir təbəsüm edərək ön qapını açdı.
Yol boyu baxışlarını hiss etməmək mümkün deyildi. Deyəsən istədiyim olmuşdu.. onda təsir oyatmışdım. Dayanmadan əyləcə elə basırdı ki, bilinirdi ki, diqqəti yolda deyil. Axırda zümü tuta bilməyib bərkdən güldüm.
- Istəyirən mən sürüm?
- Nə?
- Niyəsə həyəcanlısan? Diqqətin yolda deyil. Istəyirsən mən sürüm.
- Sən maşın sürə bilirsən?
- At çapa bilirəmsə....
- Hə o da düzdür. Sən tank da sürərsən.
Ikimiz də artıq bərkəd güldük.Sevirdim onun gülüş səsini. Necə sevməyim? Içimdən elə bil ağır yük götürlümşüdü. Özümü axırıncı dəfə bu qədər xoşbəxt nə vaxt hiss eləmişdim bilmirəm, xatırlamıram. Heç xatırlamaq da sitəmirəm. Mənə bu an bəs idi. Amal yoluna davam estə də tank məsələsinə dayanmadan gülürdüm. Mən axmaq aşiq insanlar kimi sevdiyin şxsin hər sözünə ürəkdən gülən birinə çevrilmişdim deyəsən. Deyib gülə- gülə gəlib çatmışdıq. Məkan dəniz kənarıda idi.
- Nə gözəl yerdir.
- Xəzər olan hər yer gözəldir....bir də sən.
- Çox sağol...bu qədər makiyajı və bu paltarı kimə versən belə gözəl olar.
- Bu paltar ya da makyaj məsələsi deyil.
- Bəs nədir.
- ....
- ...
- Gedək..
Yenə susdu.. bu adamın suallardan qaçmağı olmaya da... əsəb olurdum.. guya mən bilmirdim ki, bu makyaj və paltar məsələsi deyil.. amma mən ondan eşitmək iatəyirdim. Eybi yox, hələ gecə qabaqdadır. Sənə bunları dedizdirməsəm mənə də Şəms deməsinlər. Məkana daxil olan kimi hər kəsin diqqəti bizə yönəlmişdi. Bir az eqoist olduğumdan bu ana sevinmişdim. Özümdə daha da əminlik yaradırdı. Amalın qoluna gorməyimlə o mənə baxıb yüngül təbəssümlə sanki təşəkkür edirmiş kimi başını yellədi. Hər halda biz