tezliklə.
Bu nədir belə bu gün burada bu zalda olanlar deyəsən sözləşiblər ki, məni qatil etsinlər.
- O mənim qardaşım deyil. ərimdir.
Amalın az əvvəl Zahidə dediyi mimika ilə mən bu adama “ərimdir” dedim.
- Aaa... bağışlayın... üzr istəyirəm.. əlinizdə üzük görməyincə subay zənn etdim.
Adam getmişdi, mənim isə baxışlarım əlim və Amal arasında gedib gəlirdi.
Indiyə qədər ağlıma gəlməmişdi. Biz üzük taxmamışdıq. Nə Amal nə mən. Məyus oldum. Bilmirəm nə səbəbə. Həm də Amala əsəbim daha da artırdı. Bu vals isə bitmək bilmirdi. Artıq onları əhatələmişdilər deyə heç nə görmürdüm. Çalınan fit səslətindən bu rəqsin yaxşı bitməyəcəyini sezmişdim.. bu işə əl atmalıydım. Və birdən gözüm bir yerə sataşdı. Bütün bu səhnəni kəsəcək bir yerə.. yavaşca ayağa qalxıb ətrafa boylana boylana yaxına gəldim və....
- Aaa.. noldu..
- Niyə kəsildi musiqi?
- Nə baş verir?
- Yəqin problem var cərəyanda..
- Nə pis oldu..
Hə..camaat səs səsə vermişdi mənsə tələsik gəlib yerimdə oturmuşdum. Sadəcə cərəyandan gələn enerjini müvəqqəti dayandırmışdım. Bilmirəm bəlkədə o deyildi, şansımı yoxladım və oldu. Yerimdə rahat oturmuşdum ki, vals yenidən səsləndi.. Zahid qabağa gəlib. Tokdan ayrılmışdı, narahat olamyın deyərək hər kəsi rahatlaşdırdı. Sonra mənə dönüb baxaraq göz vurdu. Deyəsən bu adam görmüşdü. Düzdür vecimə də deyildi, amma yenidən onu toa taxması ona da olan qəzəbimi artırırdı. Nadya nə qədər təkid etsə də Amal rəqsi bitirb yerinə döndü. Üzünə baxmırdım. Incimişdim ondan. O isə oturmadan əlini mənə uzadıb:- mənimlə rəqs edərsən. Dedi.
- Bağışla mən Nadya kimi vals onamağı bilmirəm.
Amal bu sözümə baxmayaraq əlimdən tutub özünə tərəf çəkdi. Yerimdən qalxanda əllərini belimə qoyub meydana apardı.
- Gözlə bir dəqiqə gəlirəm.
Utanırdım. Hər kəsin baxışı üzərimdə idi. Rəqs etməyə hazırlaşan tək biz deyildik, amma yenə də həyəcanlı idim. Amalla heç vaxt rəqs etməmişdik. Bu ilk olacaqdı. Bir az da onun həyəcanı məni bürüdü.. düşünəndə ki, əlləri ilə mənə toxunacaq