dedi. Eşitmədim. Nə qədər üzünə baxıb yenidən təkrar etməsini istəyən baxışlarla baxsam da o gülümsəyərək heç nə demirdi. Nə dediyini bilməliydim. Çünki səhv etmirəmsə mahnının sonunda səslənən və Amalın dediyi söz “İ love you” (səni sevirəm) idi.Rəqsdən sonra Amalın əlindən elə bərk yapışmışdım ki, elə bil buraxsa bir daha onu tapa bilməyəcəkdim. Hələ də qulağıma oxuduğu mahnının təsirindəydim. Doğrudan səni sevirəm demişdi? Evə dönən kimi mahniya təkrar qulaq asacaqdım. Xoşbəxtlikdən uçurdum. Sevdiyim, həyatımı paylaşmaq üçün birləşdirmək istədiyim insanın dilindən bu sözü eşitmək nə qədər də fərqliymiş. Hə, daha əvvəl bu sözü eşitmişdim. Zahar bunu hər zaman, hətta tez –tez deyirdi. Onda da mən onu sevdiyimi düşünərkən...yox düşünmək deyildi.. mən həqiqətən Zaharı sevmişdim. Amma Amala olan hisslər başqadır. Sanki bu insan olmadan nəfəs ala bilmərəm. Bütün dünya mənə düşmən olsun, bir tək o sevsin. Hər kəs nifrət etsin bir o sevgi ilə baxsın, hamı məni acılasın bir o şirin danışsın. Mən ona bütün varlığımla aşiq olmuşdum. Zaharla birlikdə olarkən o məni çox dəyişməyə məcbur edirdi, amma heç vaxt dəyişmirdim. Amal isə fərqlidir. Mən onunla istəməsəm belə dəyişmişdim. Və üstəgəl bu dəyişiklik mənə həddindən artıq xoş idi. Hırçın, dəlisov, eqoist Şəms yerinə ayrı bir Şəms gəlmişdi. Amalla nəfəs alan.. yoxx.. yox... belə olmaz. Artıq Amala onu sevdiyimi deməliyəm. Daha dözə bilmirəm. Mənə sevgi ilə sarılmasını, sevirəm sözünü deməsini, ancaq mənə baxmasını istəyirəm. Hə.. bu gecənin sonunda etiraf edəcəkdim. Nə olur olsun. Amalın mənə yalan deməsini, Zaharı, Nadyanı hər kəsi kənara atacaqdım. Mən də səhv eləmişdim. Mənim elədiklərimin yanında Amalın kiçik bir yalanı nəydi ki. Həm əmin idim o gecə üçün bir açıqlaması var idi. Nadya ilə birlikdə ola bilməzdi. Amalın səsi məni yenə fikrimdən ayırdı. Sən demə bütün bunları düşünərkən ona baxırmışam dayanmadan.
- Şəms! Eşidirsən məni ?
- Hə?
- Bayaqdan səni çağırıram.
- Hə..
- Nə hə? Yaxşısan
- Hə.
- Şəms nə