bütün kobudluğumla Orxana cavab verirdim
- Oooo ... bu ağır oldu.. Amma olsun. Sənin hırçınlığın daha da gözəl göstərir səni.
- Mənə bax, sən deyəsən məni başqaları ilə səhv salmısan. Mən evli bir qadınam..
- Yaxşı görək , Şəms.. siz... siz nəyinki evli heç bir birinizi tanıyan adamlar kimi belə davranmırsınız.
- O səni maraqlandırmasın. Həddini bil. Eşitdin? Həddini bil, yoxsa həddini mən göstərməli olacam. Özü də Şəms yox, Şəms xanım.
- Vay vay Şəms xanım. Bu nə qəzəb? Kənardan olduqca xanım xatın görünürsən, amma...
- Offf çox danışdın. Bir daha qarşıma çıxma. Yoxsa həyat yoldaşıma məni narahat elədiyini deyərəm.
Orxanla elə bil kişi kimi danışırdım. Məni necə əsəbiləşdirmişdisə onu o anda çırpa bilərdim. Bir birimizi tanımırmışısız. O sənə elə gəlir Orxan bəy. Mən Amalı o da məni sevir. Orxanın yanından ayrılıb səhnə tərəfə addımlamağa başladım. Amal məni görmüşdü. Əlində diplom yenidən mənə baxıb gülümsəyirdi. Nadya onun diqqətini çəkmək üçün əlindən gələni edirdi. Yenə mikrofon əlində danışmağa başladı.
- Dostlar, diqqətinizə bir şeyi çatdırmaq istəyirəm. Amalla bizi birləşdirən bir çox dəyərlər var.
Bunu mənə baxaraq danışrıdı. Acıq vermək üçün.. hə qıcıq olurdum, amma o anda Amalın mənə baxması artıq Nadyaya əhəmiyyət verməyimin mənasız olduğunu göstərirdi. Amma Nadya yenə də özünü sakit aparmırdı. əllərini amalın qoluna sarıdı.
- Amalla biz artıq illərdir tanışıq. Çoxunuz bilmir, amma biz həm də tələbə yoldaşı olmuşuq. Onun nə qədər təvazökar olduğunu məndən yaxşı bilən olmaz.
Bunu xüsusi vurğu ilə deyib mənə baxırdı. Hə.. bu qızı yolmaq mənə şərt oldu. Bağışla ata, amma Şəmsparə yenidən qayıdacaq.
- Amal təkcə böyüklərin ürək həkimi deyil. Bilirsiniz ki, mən xəstəxanamızın uşaq bölməsində çalışıram. Amal hər gün işdən çıxandan sonra mənim yanıma gəlir və biz birlikdə uşaqları müayinə edirik.
- Nadya bəsdir!
Amal mikrofonu onun əlindən alamq istəyirdi. Nadyanın hər axşam işdən sonra mənim yanıma gəlir deməsiylə yerdən fit