t çalanlar, qışqırıq atanların səsi bir birinə qarışdı. Nadya isə nazlanaraq daha da Amala sıxıldı. Mən həm eşitdiklərimdən şokda idim həm də onun bu hərəkətini qıcıq olurdum. Bir a zdaha belə davam etsə Amalın yanına qalxacaqdım.
- Amal, uspokoysa milıy. (Amal əzizim sakit ol)
- Dedim ki, lazım deyil. Çox içmisən, gəl düşək.
- Baxın, indidə imkan vermir deyəm, bu oğlan məni dəli edirdə..
Yenə fit səsləri bir birinə qarışırdı.
- Nadya xahiş edirəm. Gəl düşək.
- Amal bizim xəstəxanda yatan uşaqları pulsuz müayinə edir. Ürək qüsurlu uşaqlara həsr olunan bu tədbirimizdə bunu deməyi özümə borc bildim. O mükəmməl insandır.
- Nadya!
- Amal, əzizim səni sevirəm.
Inana bilmirən Nadya sevirəm deyib Amalın dodaqlarına yapışdı. Dəli olmaq üzrəydim. Yerimdə donub qalmışdım. Səhnədə sevgi etriafı bəs deyilmiş kimi indi də onu, mənim olanı hamının içində öpürdü. Amal isə tərpənmirdi. Deyəsən bu onun xoşuna gəlmişdi. Artıq bunu seyr edə bilmirdim. Fit səsləri qışqırıq, alqış səsləri bir -birinə qarışdı. Dayana bilmirdim üzümü döndərib oradan çıxmaq istəyirdim. Havam çatmırdı. Nəfəsim daralırdı. Gözlərim qarlamışdı, başım gicələnirdi. Yenə adətim üzrə ürək bulantısı da başlayırdı. Ətraf mənə bütün dumanlı gəlirdi.. kiminsə qolumdan yapşıb mənə çölə çıxmaqda kömək etdiyinin fərqindəydim, amma gözüm qaraldığından kimliyini sezə bilmədim. Artıq bunun mənim üçün önəmi də yox idi. Çölə çıxan kimi qolumu əldən çəkib kənara çəkildim. Bu Zahid idi.
- Şəms xanım, yaxşısınız?
- Mən getmək istəyirəm.
- Amalı çağırım istəyirsiniz.
- Yox...çağırmayın. gərək yoxdur. Taksi çağırın zəhmət olmasa.
- Etiraz etmirsinizssə mən aparım sizi.
- Yox.. narahat olmayın.
- Baxın, taksi bu saatda buralara gec gələr, mənim maşınım irəlidədir.
- Dedim ki, yox. Sağolun! Tək qalmaq istəyirəm. Dəniz kənarı ilə hara getdiyimi bilmədən addımlayırdım. Yanağımdan süzülən yaşlara külək dəydikcə soyuduğunda fərqinə vardım. Ağlayırdım. Canım yanmışdı çünki. Mən o dodaqlara həsrətlə