i sialhla basıb arvad uşağı qorxutmaq?
- Aaa Abdulla kişi olmadı. Mən nə deyirəm sən nə deyirsən. Dedim ki, sənə çəkil demişdim ya yox.
- Kişisən at silahı yerə, gəl.
Adam Abdullanın sözünü kəsərək qəh qəhə atmağa başladı. Səsindən az qalırdı ev cingildəsin. Şəms təlaşlı şəkildə nə edəcəyini düşünərkən, yadına nəsə düşür və cəld oradan uzaqlaşıb Berikanın yanına gəlir. Onun yanındakı sandıqdan parçaya bükülü nəsə çıxartmağa çalışırdı. Səsə diksinib divara söykənərək əlindəkini havaya qaldırdı.
- Ey, eyy sakit ol. Mənəm. Qorxutdum səni deyəsən. Bu Amal idi. Əbdül bəydən icazə alıb süfrədən ayrılmış Berikanı görməyə gəlmişdi. Atın saxlanıldığı yer evdən bir az uzaq olduğudnan isə səsləri duymamışdı. Əbdül bəy onunla gələcəkdi, amma xadimənin iki adamın onları soruşduğunu deyincə qapıya yönəlmişdi. Şəms tez tez nəfəs aldığından ürəyi narahat olmuşdu
- Sən.. Sən burda nenyirsən. Evdən nə vaxt çıxmısan?
- 5 dəqiqə olar. Nə olub?
- Burada qal. Heç yerə getmə.
Şəms parçanı açıb ov tüfənginin gülləsini taxaraq evə qaçmağa başladı. Amal gözləri bərəlmiş şəkildə ona baxdı. Donub qaldığından əvvəlcə yerindən tərpənə bilmədi, amma sonra onun arxasınca getdi. Evə yaxınlaşdıqca səsləri eşidirdi. Başa düşdü ki, nəsə baş verir. Amma ərəb dilini bilmədiyindən nə danışılıdığını anlamırdı. Şəmsin arxasınca gələrək onu geri çəkdi.
- Dəlisən sən? Neynirsən? Ver bura. Bu oyuncaq deyil.
- Görmürsən,. Ailəm. Silahları var.
- Ver mənə onu. Keç arxaya səsini çıxartma.
- Yox.. onları xilas etməliyəm.
Amal Şəmsin əlindən silahı alaraq digər əli ilə onun qolundan tutub yavaşca ənara çəkdi.
- Burada dayan. Səsini çıxartma. Mən həll edəcəyəm.
- Amma.
- Dedim burada qal!
Amal pıçıltı ilə belə elə bağırdı ki, şəms diksinərək sakitcə yerində dayandı.
- Evə başqa qapıdan giriş var. Arxa tərəfən. Eyvandan qalxmaq olur. Nərdivan var orada.
- Yaxşı. Gözlə.
Amal sakitcə onların yanından keçib arxa tərəf getdi. Şəmsin dediyi nərdivanla evə qalxdı. Otağa keçib