r arasında ürək qüsurlu olanları müalicə edirik. Evə gəlməyəndə orada qalırdım. O uşaqlarla. Yadında Kamili gətirəndə soruşmuşdun ki, uşaq bölməsində nə gəzirsən
- Hə..demək sən..sənə evə tez gəlməyini xahiş etdiyim gün bəs? Xəstəxanadan çıxdığını dedilər.
Amal qaşıarını çatıb mənə tərəf döndü. Gözləri əsəbdənmi, ya hüzndənmi qızarmışdı.
- Şşşeyy yəni Gülsüm xala zəng vurubmuş, ona elə demişdilər. Onda da ordaydın.
- Həə oradaydım.
- Nadya ilə təkcə bu işdə birlikdəsiniz?
- Hə.. Yaxşı dostdur əslində. Bu gün niyə belə elədi mən də anlamadım. Bir az açıq saçıq qızıdır. Ağlına nə gəlir eləyir. Bayaq isə içkili idi.
- Yəni təkcə dostsunuz?
- Hə. Düzdür əvvəl münasibətimiz olub.
- Münasibət?
- Yəni bir müddət sevgili kimi olduq, amma sonra yenidən dost kimi qaldıq.
Sevgili kimi olduq.. bu söz mənə bəs elədi. Indi də maraqdan ölürdüm ki, Nadya ilə aralarındakı sevgi münasibəti necə olub. Yəni hansı həddə. Dediyi kimi əgər o elə açıq saçıq qızdırsa yəni Amal onunla... offf düşünmək belə istəmirəm. Bu gecə onsuzda həddindən artıq duyğu partlayışı yaşamışdım. Bütün hislər bu gün bu ürəkdə məskən saldı. Sevgi, xoşbəxtlik, məyusluq, qorxu, qısqanclıq və sairə... və sairə.. titrəyirdim həm də. Bilmirəm artıq xəzərdən gələn küləkdən ya yaşadıqlarımdan. Amalın dediyi hər şey beynimdə ilişib qalmışdı. Bacısı, həkimi, onun ölümü, uşaqlar, Nadya..bütün bunları həzm etməyim üçün mənə zaman lazım idi. O da bizdə varıydımı və mən həzm edə biləcəkdimmi onu bilmirdim.
- Indi sənin növbəndir..
- Nə növbəsi?
- Mənə düzünü denən Şəms. Niyə qayıtdın, niyə bütün bunları eləyirsən, niyə bu gün bu cür reaksiya verdin. Və ən əsası niyə Zahar orada, səhralıqda dil -dil ötəndə ona heç nə demədin? Bu gecə hər şeyi Amala danışmaq istəyirdimsə də artıq istəmirəm. Qəlbim sınmışdı. Nə olur olsun buna imkan verməməli idi. Nadyanın bu hərəkətinə izn verməməli idi. Incimişdim.həm də çox.
- Eşidirəm Şəms..
- Amal, inan mənə əgər bu sualını bütün bu baş verənə qədər