ə digərlərinə .cəhənnəmə qədər yolları var. Amala yazığım gəlsə də onu bağışlaya bilmirdim. Şərti olaraq evli olduğumuzu düşünsə belə bu addımı atmağa onu heç nə vadar eləmirdi. Həm o da görünür ki, mənə qarşı hirslidir. Elə düşünüb ki, mən hələ də Zaharı sevirəm. Və səhrada Zaharı görüb onu öpdüyümü düşünür. Yəni mənə bunu yaraşdırmışdı. 2 gün otağımdan çıxmadım. Nə Sara nə Gülsüm xala ilə bir kəlmə belə kəsmədim. Amal da iki gündür evə gəlmirdi. Əslində gəlmədiyinə həm sevinir həm üzülürdüm. Ona olan hirsim keçməmişdi. Digər tərəfdən isə onun üçün, qoxusu üçün dəli kimi darıxmışdım. Nə yemək nə içmək. Iştaham yox idi. 2 ci günün sonunda ayağa qalxmaq istəyəndə başımın giccələndiyini hiss etdim. Mətbəxə keçib bir şeylər yeməliydim artıq. Güclə özümü mətbəxə salanda Gülsüm xala məni görüb qorxmuşdur.
- Soldun getdin... nə oldu axı sizə belə? Şəms, qızım Amaldan da 2 gündür xəbər yoxdur. Səni o gecə qoydu getdi. Hara əl atıram cavab vermir. Zəng çatmır. Narahatam. Nə baş verib.
Gülsüm xala belə deyəndə mən də narahat olmuşdum. ən azından telefonu açıb xalası ilə danışmalıydı. Onu belə nigaran qoymağa haqqı yox idi. Nə deyəcəyimi bilmirdim. Telefona smsm gəldiyindən əvvəlcə fikir vermədim. Gülsüm xala amma elə ümid dolu gözlərlə mənə baxdı ki, anladım ki, Amaldan olduğunu düşünür. Qadını üzməmək üçün açdım. Tanımadığım bir nömrədən mesaj gəlmişdi.
“mən sənə demişdim axı, Amal mənim olacaq. Tap görüm o indi haradadır. Nadya.”
2 gündür qəlbimə axıtdığım göz yaşlarım artıq hıçqırtıya dönüşdü. Telefonu necə divara çırpdımsa Gülsüm xala yerindən dik atıldı.
- Şəms, sakitləş. Noldu?
- Amal...onun harda olduğunu bilmək istəyirsiniz. Nadyasının qollarındadır. Ona görə narahat olmayın.!
Ağlaya ağlaya qışqırırdım. Bu yanğı mənə bir ömürlük bəs idi. Otağıma gəlib heç nə düşünmədən əşyalarımı yığdım. Amma sadəcə Maskatdan gətirdiklərimi götürdüm. Mənə onu xatırladacaq heç nə istəmirdim həyatımda. Bu da mənim nağılımın, min bir gecəmin sonu.. Qaranlıq zülmət. Evdən