çıxanda eləcə Gülsüm xalanı bərk bərk qucaqlayıb, sağollaşdım. Yazıq qadın nə qədər dil töksə də, yalvarsa da dinləmədim. Dinləsəydim nə fayda. Mən bundan sonra burada qala bilməzdim. Geriyə dönüb bir daha o evdə doğulan və ölən ümidlərimə xəyallarıma baxdım. Mənə zindan olacaqdı hər yer. Ona görə Maskata dönməyim ən yaxşısı idi.
* * *
6 ay.....düz 6 aydır ki, onu görümürdüm. Həm acı ilə, həm sevgi ilə xatırlayırdım sadəcə. Gəldiyimn 2-3 gün sonra Əzizəgilə gəldim və Musandamda onunla birgə yaşamağa başladım. Əhməd çox yaxşı biri idi. Əzizə ilə ona baxanda nə yalan deyim tez- tez qibtə edirdim, bir birlərini incitmədən sevirdilər. Oysa ki mən... Təyyarənin qalxacağı ana qədər gözləmişdim. Bəlkə gələr.. bəlkə Nadyanın yalan dediyini deyər, bəlkə o gecə mənim bilmədiyim başqa nəsə baş verdiyini söyləyər, amma yox.. gəlmədi.. əgər sevsəydi gələrdi..Maskata gələndə atam və anam təəccüb içində idilər. Baş verənlər məni üzmüşdü. Arıqlamışdım. Ağlamaqdan göz qapaqlarım şişmişdi. Valdeynlərim cəhd etsə də heç nə demədim. Sadəcə atamdan boşanma işlərini başlatmağı və mənim iştirakım olmadan həll olunmasını xahiş etdim. Onların halını gördüm, amma bunu düşünəcək vəziyyətdə deyildim. Bu işdə Amalın olduğu qədər mənim də günahım var idi. Bir həftənin içində tanışları araya salıb atam boşanma işlərini sürətləndirmişdi. Amal məcbur gələcəkdi. Onunla qarşılaşmaq istəmədiyimdən, hər gün atam və anamın sual dolu baxışları ilə üzləşməmək üçün Əzizəgilə köçmüşdüm. Amal gəlib imza atıb getmişdi. Lənət şeytana ki, yenə də gözlədim. Həm məndən uzaq olmasını həm də yaxın olmasını istəyirdim. Həzm edə bilmirdim xəyanəti. Bunu ona yaraşdırmırdım. Mənim sevdiyim Amal bu deyildi. Beləcə 6 ay keçdi. Nə bir səs, nə bir soraq. Hər halda Nadya ilə evlənərlər deyə düşünürdüm. Ilk başlarda yəni 2-3 ay Sara ilə də əlaqə saxlamadım. Heç kimlə danışmaq istəmirdim. Olanları heç kmi bilmirdi. Amal nə demişdi bilmirəm, heç kim məni sorğu suala tutmadı. Hər halda yalanı gerçəyə çevirdiyindən onun