ə yenidən hər şeyə başlamırsan. Yeni səhərə açılmırsan? Hər gün günəşli olacaq deyə bir şey yoxdur. ən isti ölkələrdə belə hava anidən dəyişir, elə bir yağış basır ki, yuyub aparır sel kimi. Hər şeyi viran belə qoya bilir. Amma sonra yenidən doğur və qurudur yağışdan geri qalanları. Həyat da belədir. Qurursan, tikirsən. Bir gün anidən zəlzələ baş verir hər şey başına çökür. Amma yenidən durursan ayağa və yenidən hər şeyi tikirsən. Sonra yenə...bu mübarizədir. Sən hər şeyi yenidən başlamalısan.
- Mən...Siz sağalan kimi isveçə getməyi düşünürəm. Demişdim.
- Yox.. bu yenidən doğmaq deyil. Bu sadəcə qaçışdır.
- Bəs neynim?
- Mənə güvənirsən?
- Əlbəttə, o nə sözdür.
- O zaman.. səbr et.
- Anlamadım..
Əlimin üstündən astaca vuraraq gülümsədi və gözünü qırpdı. Yenə də bir şey anlamamışdım. Günlər keçdikcə babam daha da yaxşı olurdu. Bu münasibətlə atam dostlar arasında şənlik edəcəkdi. Qurbanlar kəsiləcək, hər kəs rəqs edib deyib güləcək. Bir tək mən qəlbimdə qabıq qoymuş yara ilə yalandan gülümsəyib başqalarına ayaq uyduracaqdım. Şənlik günü çatmışdı. Evdəkilərə kömək etdiyimdən babamla maraqlana bilməmişdim. O günki söhbətdən sonra bir daha danışmaq imkanımız olmamışdı.
- Şəms, hər şey hazırdı.. bir azdan qonaqlar gələcək, get paltarını dəyiş.
- Gedərəm indi..
- Ay qız get yuxarı.. Əzizə də oradadır. Evdə çalışan xanımlara oxşayırsan. Sən bu evin qızısan.. get dünənə aldğımız qırmızı donu geyin.
Qırmızı don deyəndə başımdan qaynar su tökülür elə bil. Hər şey yenidən yadıma düşür.. bu qədər uzun zaman keçib amma mən hələ də qəhərlə xatırlayırdım olanları. Könülsüz şəkildə yuxarı qalxıb otağıma keçdim. Anamın mənim üçün aldığı qırmızı sareni qaldırıb dolaba qoydum. Sarı rəngdə saremi geyindim. Qonaqlar artıq gəlməyə başlamışdı. Hamını bir bir salamlayıb saxta təbəssümlə bağa yönləndirirdik. Babamın kənardan kiminləsə söhbət etdiyin gördüm. Arxası mənə tərəf olduğundan kimliyi diqqətimi çəkdi. əslində çox adamla söhbət etmişdi həmin gün, amma bu kim