evimizə gedək. Yuvamıza.
- Başüstə.. sən yetrəki istə.
Həkim otağa daxil olaraq əsə deyirdi.
- Belə olmaz mən gərək ərəb dilini öyrənim.
Şəms gülümsədi amma ağrıdan üzündəki təbəssüm o andaca itdi.
- Nə oldu?
- Heç nə güldürmə.. ağırıyır. Indi çıxmağını istəyirlər.
- Yaxşı burdayıq biz. Yat sən. Dincəl..
Amal Şəmsin əlinin içini qoxlayaraq öpdü.
- Amal..
- Ay can.
- Səni sevirəm..
- Mən səni.. həm də ağlına gətirə bilməyəcəyin qədər çox.
* * *
- Çox baxacaqsan üzümə?
- əcəb edirəm. Səndən soruşacam baxıb baxmamaq üçün..
- kobud.
- Özünsən.
- Amal!
- hmm
- Off elə baxma….
- Necə baxıram ki?
- Belə..
- Belə?
- Eeee…
Şəms üzünü örtərək gizlətməyə çalışdı.
Amal isə onun bu hallına gülüb yanına əyləşdi. Şəmsi özünə tərəf sıxaraq başını sinəsinə qoydu. Bu dəfə isə Şəms başını qaldırıb onun üzünə baxırdı.
- Çox baxacaqsan üzümə?
Şəms gülərək, Amalı yamıslayırmış kimi səsini kobudlaşdırıb “Səndən soruşacağam baxıb baxmamaq üçün” deyincə Amal onun burnunu dişlədi.
- Ay.. adamyeyən..
- Hə.. sənin üzündən axırda elə olacaq.
- Kipriklərinə bax hələ.. heç qızlarda elə kiprik yoxdure..
Amalın gülüş səsi bütün otağı bürüdü..
- Nədir paxıllığın tutdu?
- Hə..
- Sənə bəxş edə bilmirəm, amma qızımıza ötürə bilərəm- deyərək Şəmsin dodaqlarına doğru əyilirdi ki, Şəms onu geri itələdi.
- Eyy neynisən?
- Kipriklərimdən gələcək qızımız üçün verməyə hazırlaşıram.
- Ayıb olsun, qaynatanın evindəsənee.
- Hmm.. sən mənim qollarımda qıvrılanda heç qaynananın evində olduğunu xatırlamırdın.
- Söz altında qalma yaxşı
- Yaxşı …
- Məni sevirsən Amal?
- Yox.
- Amal!
- Səni sevmirəm, sənə aşiqəm.. elə cadu eləmisən ki, xəstəxanaya gələn gözəl qızlarıa baxıram, amma görə bilmirəm
- Amal!
Amal yenidən gülməyə başladı.
- Demək baxırsan hə?
- Eybi yox nolar dayan? Mən Nicatın evlilik təklifini qəbul edim sən də bax
- Nə? Nicat kimdir!
Amal Şəmsin qolundan tutaraq necə özünə tərəf çəkdisə az qalsın yıxılacaqdı.
- Ay