heyanlıqla Şəmsə baxaraq, - üzr istəmək niyə? Gülmək sizə çox yaraşır.
- Təşəkkür edirəm, Amal bəy. Xanımlarla hər zaman belə incə davranırsınız?
- Xoşum gələn xanımlarla hə.
Hər ikisi bu sözə bərkdən güldülər. Ətrafda isə oları seyr edən bədniyyətli gözlər var idi. Məskətdə Şəmsin azadlığı, istədiyini eləməyi hər kəsə bəlli idi. Amma bundan istifadə edib Əzizənin qisasını alanlar da var idi. Əzizəyə daima elçi gələn Aişə xanım Əzizənn başqa birinə verdildiyini biləndə hirsindən ailədə necə heyfini çıxacağını bilmirdi. Şəmsin yaşadığı qəsəbə kiçik olduğunadan hər kəs bir birini yaxşı tanıyırdı. Burada kiçik bir şayə bütün Maskata yayıla bilərdi. Aişənin edə biləcəyi ən böyük pislik.
Bu gücədən sonra hər şey dəyişəcəkdi. Hamı üçün.
Səhər açılanda Şəms otağının qapısının bərk çırpıldığını eşitdi. Yerindən dik atılana Əzizənin otaqda o başa bu baa getdiyini gördü.
- Ey, yatan var burada.. nə olub?
- Oyanmısan şahzadə xanım.? Mənə bax, bi daha o Amala yaxın durmursan. Nə lazım olsa xadimələr edəcək.
- Niyə? Nəsə olub? Neynib ki Amal
- Heç nə.. Sən sadəcə ondan uzaq dur, vəsssalam.
- Əzizə düzəməlli de görüm nə olub.
- Şəhərdə şayələr baş alıb gedir. Zahar bunu eşitsə bilirsən nə olar.
- Nə şayəsi?
- Guya Amalla sən, çox səmimi şəkildə gəzirmişsiniz. O qədər səmimi ki, kənaran baxanlar nişanlandığınızı deyiblər.
Şəms bu sözə qəh qəhə atdı.
- Şəms, gülmə. Dəlisən sən.
- əsl siz dəlisiniz? Məni tanıyır burada hamı. Kiminlə necə rəfdarr ediyimi çox gözəl bilirlər.
- Hə, mən də bilirəm. Amma... Şəms xadimlərə danışırdı... məncə yenə də Amaladan uzaq dur.
- Offf adamı zorla ərə verər bunlar.
- Yatma, dur. İnşAllah Zahar, anam, atam hələ babam eşitməz.
- Zahar eşitsin. O gecə məni qoyub getdiyinin cəzası olsun bu.
- Zahar burda idi həmin gün?
Xədicənin otağa girməsi ilə ikisi də susdular.
- Mən də deyirəm hardadır bu qız. Axşama Əhməd gələcək. Sən hələ geyimi, taxacağın zinət əşyalarını seçməmisən. Saçın başın qalır.
- Ana!!
-