n daha da zəifləyirmiş. Babam yaylığı gətirib gözünün ağı qarası qızına uzatmışdı. Anamın dediyinə görə həmin an çox qorxmuşdu, amma özünə görə yox. Atama bir şey edərlər deyə. Amma hər şey tam əksi olmuş. Babam yaylığı anama uzadaraq “Yaylıq ayrılıq salar” deyib getmişdi. Anam Xədicə günlərlə qorxusundan otağından çıxmadığından olanlardan bixəbər bütün günü heç nə yemədən içmədən uzanır və uzun uzun düşünürmüş. Atamı düşünürmüş. Anası Əzizənin toy olacaq xəbəri ilə daha da yıxılmışdı. Qəlbində sevgisini gəzdirdiyi Əbdülə necə xəyanət edəcəkdi. Necə onun sevgisinə sahibkən başqa birinə aid olacaqdı. Dediyinə görə hətta atama qaçmağı belə təklif edəcəkmiş. Gecə ilə otağından çıxıb atamın otağına gəldikdə isə atamı görməmiş məyus olmuşdu. Heç kimdən soruşmağa cəsarət etmədiyindən bütün evi gəzmiş, amma tapa bilmədiyindən getdiyini düşünmüşdü. Babam Abdulla artıq hər şeyin fərqində idi. Onu izlədiyindən qızının ağladığını görüb ona yaxınlşamış bərk bərk qucaqlayaraq “ Əbdülü toya hazırlaşması üçün əmin gilə göndərmişəm. Bəyin toy qabağı gəlinin evində qalması düzgün deyil ” dediyi bu sözlər anamı göyün yeddinci qatına qaldırmışdı. Atam və anamdan dinlədiyimiz bu sevgi hekayəsi uşaqlıqdan bacım və mənim həyatıma çox təsir etmişdi. Mən kiməm? Mən Şəms. Evin ikinci qızı. Məndən böyük bir bacım da var. Nənənim adını daşıyan Əzizəmiz. Mənim adımı isə atam qoyub. Anama günəşim dediyindən ərəb dilində səslənən Şəms. Bacım da mən də sevgidən doğulan xoşbəxt insanlarıq. Daima sevgi ilə böyümüşük. Bu hekayədə məndən bəhs olunur. Sevginin axtarışına çıxan Şəmsdən. Məskən salacağı səmanı axtaran günəşdən.
Şəms 25 yaşında gənc xanımdır. Omanın paytaxtı Maskat da babası Şeyx Abdullanın yanına köçüb gələn atası Əbdül, anası Xədicə və bacısı Əzizə ilə yaşayır. Atasının və babasının sevimli nəvələri heç vaxt heç nədən əsirgənməyiblər. Ailənin sərvəti olduqlarından Abdulla bəy onları gənc yaşda ərə verməmişdi. Şəmsin 25 Əzizənin isə 26 yaşı var idi. Əbdül bəy Abdulla kişinin işinə