yaxşısan? Qızdırman yoxdur” suallarına tutanda fərqinə vardım. – Ac deyiləm deyib süfrədən qalxanda Amal əlində çanta aşağı düşdü. Qarşılaşmamaq üçün qonaq otağının əks qapısından çıxdım. Səs küydən başa düşdüm ki, atamla babam onu getməmək üçün yenidən dilə tutur. Mənsə o getsə hər şey düzələcək deyə düşünürdüm. Bilmirəm niyə, artıq bu adama qarşı antipatiyam yaranırdı. Yenə də o qapıdan çıxanda sağollaşmalıydım. Yoxsa evdəkilərin dilindən qurtula bilməyəcəkdim. Otağa girmək istəyirdim ki, həyətdə qadın səsini eşitdim. Var güclə qışqıra- qışqıra danışırdı. Anamı səsləsə də səsə hamımız çıxdıq.
- Xədicə xanım... çıx çölə iki kəlmə sözüm var. Görüm hansı üzlə cavab verəcəksən.
- Nə olub Ayşə qadın? Niyə qışqırırsan. Gəl keç içəridə danışın nə danışacaqsınız. Atamın əsəbi halda cavab verməsinə məhəl qoymayan Ayşə qadın dahya da qəzəblənərək, başındakı şalı hikkə ilə düzəldib, - mənim oğluma layiq bilmdəniz qızınızı? Aparıb verdiniz Musandam şeyxinə. Əsl mən sizin qızı öz oğluma layiq bilmirəm. Nəyimə lazım balaca bacı da yəqin böyük bacıdan öyrənir də belə şeyləri. Oğlum ləkəli qız almayacaqdı ki.
- Nə cürətlə! Sən nə danışırsan! Ayşə qadın ağızının danışını bil, yoxsa qadın demərəm attıraram səni bayıra. Ayıbdır, qadınsan qaedın kimi rəfdar et. Tərbiyəli ol!
Babam önə gəlib bu sözləri deyəndə mən əlim ağızmda olanlkarı seyr edirdim. Başa düşdüm ki, bizi görən Ayşə qadın idi. Qorxudan əsirdim. Artıq bədənim keyləşmiş, ürəyim bulanırdı. Yıxılmamaq üçün divara söykəndim. Əgər bu qadın Zaharla məni gördüyünü desə mən nə edəcəkdim bilmirəm.
- Mənə tərbiyə öyrədəcəyinə, nəvənə vaxtında düzgün tərbiyə verərdin. Day tövlədə yad gədələrə qucaqlaşıb görüşməzdi.
Başımdan elə bil qaynar su tökdülər. Babam, atam, anam hətta amal belə dönüb bizə baxırdılar. Valideynlərimlə babamın baxışları Əzizə və mənim aramda gedib gəlsə də Amal düz gözlərimə baxırdı. Çaşqın halda daynmışdı. Bilmirəm o anda nə düşünürdü, amma mənə baxmağı əsəblərimi tarıma çəkirdi.
- Qızlar nə