n danışdığı kimi deyil, and içirəm.
- Mən də ona görə deyirəm ki, danış.
Artıq göz yaşlarımı saxlaya bilmirdim. Yenə ürək bulantım başladı. Hər dəfə həyəcanlanada ya yatmaq istəyirdim, ya da ürəyim bulanırdı. ÖZümü güclə vanna otağına çatdırdım. Əslində bir az yaxşı oldu deyə düşünürdüm. Çünki düşünməyə zaman lazım idi. Olanları həzm edə bilmirdim. Amalın dedikləri, atamın ona inanmamğı. Ayşə qadının hay küyü. Başım gicələnirdi. Həmin anda öləcəyimi düşünürdüm. Mən, atamın gözünün işığı onun başını aşağı etmişdim. Özümə ləkə götürmüşdüm. Yox.. axı mən ləkəli deyildim. Sadəcə adətlər insana ləkə yaxır. Sevgi yox. Mən isə sevirdim. Sadəcə sevirdim. Qapımım döyülməsi ilə dik atıldım.
- Şəms, yaxşısan.
- Hə, çıxıram indi. Otaqdan çıxanda atam yatağımın küncündə əyləşmişdi. Əzizə ilə anam da içəri daxil oldu. Atam onlara çıxmaq işarəsi versə də Əzizə qaçıb ona yaxınlşaraq qulağına nəsə dedi. Atam başını qadlırmadan otaqdan çıxdı. Indi növbə anamın idi deyəsən. O da yaxınlaşıb gözlərimin içinə baxdı. – Danış hər şeyi.
Niyə hamı məndən danışmağımı istəyir. Bildikləri gerçəyi niyə məndən eşitmək istəyirdilər ki.
- Ana, yalvarıram. Bu günlük mənə izn ver. Sabah hər şeyi danışaram , söz verirəm. Hər şeyi. Amma bilin ki, başınızı aşağı edəcək heç bir addım atmamışam. And içirəm.
- Bilirəm qızım. Biz sizə elə tərbiyə veməmişik ki, bizim başımızı aşağı salacaq addım atasınız. Amma bu olanlara bir açıqlama lazımdır. Yoxsa necə müdafiə edək.
- Mənim müdafiyəyə ehtiyacım yoxdur. Mən səhv bir şey eləməmişəm.
- Şəms, balaca uşaq deyilsən. Özün bilirsən buralrda nə necədir. Hə siz avropada təhsil almısınız, 4-5 il bir kənara tez tez gedib gəlmisiniz. Sizi azad böyütmüşük. Amma bəzi şeylər burada elə səs salıb yayılır ki, nə avropadan olmağın. Nə ora gedib gəlməyin. Nə təhsilin nə adın sanın heç bir işə yaramır. Anlamırsan ki, burada bir çox insanın həyatı kiminsə iki dodağı arasından çıxan sözə baxa bilər. Biz elə belə ailə deyilik. Sevənlərimiz, dostlarımız var.