a Zaharın yerə dikilmiş baxışlarını gördüm.
- Zahar? Sən...Sən nə dediyini anlayırsan. Orada sən və mən idik.
- Şəms.. anla. Mən bir şey edə bilmirəm. əlim qolum bağlıdır. Dedi qoduların qarşısını almaq gücündə deyiləm. Bizimkilər belə eşitdi.
- Nəyi eşitdi? Sən nə danışırsan? Mən neynəmişəm ki? Zahar sən onlara deyə bilərdin ki, səninlə birlikdə görüb.
- Dəlisən sən? Onlar bizim görüşdüyümüzü bilmirdi. Elə bilirdilər ayrılmışıq.
- Nə? Mən .... inana bilmirəm. Allahım bu nədir? Bu yaşadıqlarım zaraftdır.. Uğursuz bir zarafat,
- Şəms, gəl buralardan gedək. İkimizdə.
- Nə?
- Hə, qaçaq buralardan.
- Niyə axı? Mən günah iş görməmişəm Zahar, Mən heç nə eləməişəm.
- Amma hamı elə demir.
- Hamıdan mənə nə! Sənə nə! Biz ki bir birimizi tanıyırıq. Valideynlərimiz bizi tanıyır. Niyə günahkar kimi qaçmalıyıq ki!
- Şəms anlamırsan. Mənsəni tanıyıram bilirəm ki, mənimlə idin orada, amma hamı səni onunla gizli görüşüb...əstafurulla
- Nə əstafurulla. Nə danışırsan sən? Qulaqlarıma inana bilmirəm. Zahar mən.. mən səni tanıya bilmirəm. Sənin xəbərin var ki, məni onunla evləndirmək istəyirlər.
- Nə?
- Hə. Eşitdiyin! Bilirsən nə var... mən onunla evlənəcəyəm
- Şəms ağlına gələni danışma.
- Yox.. yox evlənəcəyəm onunla. O səndən cəsarətli çıxdı. Mənim adımdan ləkəni götürmək üçün evlənməyə razı oldu. Məni tanımır heç.. başa düşürsən sən. Tanımadığı insanın namusunu təmizləmək istəyir. Mən heç nə eləməmişəm. O buna inanır, amma sən , məni tanıyan. Məni sevdiyini iddia edən insan deyirsən ki, sizi görüblər. Sən...sən dünyada gördüyüm ən alçaq kişisən.
Üzümdə hiss etdiyim istilikdən başa düşdüm ki, Zahar məni vurdu. O anda susdum. Şokdan ayılmış kimi oldum. Sonra yenidən məni uqcaqladı.
- Səni heç kimə verən deyiləm. Heç kimə. Mənimsən.. İndi get evə, mən evdəkilərlə danışmağa gedirəm. Nə olur olsun, həll edəcəyəm.
Deyəsən başqası ilə evlənəcəyimi deməyimlə Zaharı ayıtlmış oldum. İtirmək qorxusunu yaşamışdı. Çünki qətiyyətli idi. Onu sevirdim. Ona görə