baxışları adama istlik verirdi. Bilmirəm niyə həm təəsüf, həm utancdan qızardım.
- MaşAllah.. Mən belə görəcəyimi gözləmirdim. Amal həmişə olduğu kimi məni təəcübləndirir. Heyran oldum gözəlliyinə.
- Elə biz də.
Anam dilimizi bilsə də onunla gərək aramla danışardın, yoxsa kəlmələri başa düşməyəcəkdi. Indiki kimi. Amalın xalasının nə dediyini anlamadan eləcə “elə biz də ” deyə cavab vermişdi. Əslində o qadının yerinə başqası olsaydı anamı eqoist kimi tanıyardı. Çünki qızına deyilən iltifata elə biz də deyə cavab vermişdi. Əyilib anamın qulağına qadının dediklərini çevirəndə anam utandı. Gülərək. Mən sizin dili çox yaxşı bilmirəm. Sürətli dediniz mən də Amalı təriflədiyinizi düşündüm.
- O nə sözdür. Qız doğrudan tərfiə layiqdir.
Mən qızardıqca anam yenə dönüb mənə baxıb sual dolu işarə ilə mənə baxdı. Cavab olaraq gülümsəyib, gözümü qırpdım. Yəni nəsə deməyinə ehtiyac yox idi. Anam ayağa qalxıb. Məni bağışlayın. Gələn qonaqları qarşılayım gəlirəm. Yarı ərəb yarı azərbaycanca deyilən sözlərdən qadın onun nə demək istədiyini təxmini anlamışdı. Qadınla məni tək qoyduğuna anama acıqlandım. Ayaqda qalıb gah qadına baxıb gülümsünür, gah ətrafa boylanıb anamı axtarırdım. Onu tək qoya bilməzdim. Amma tək qoymaq da istəyirdim.
- Yaxın gəl, qızım. Əyləş yanımda.
Udquna -udquna qadının yanında əyləşdim. Qadın məni elə süzürdü ki, artıq bu baxışlar altında sıxılırdım.
- Demək oğlumun qəlbini oğurlayan sirli qız sənsən.
Sirli? Amal mənə sirli deyirdi ki? Əksinə mənim haqqımda hər şeyi bilirdi, mən isə əksinə onun adından sənətindən və bir də xalasının olduğundan başqa heç nə bilmirdim.
- Mənim adım Gülsümdür.
- Bgağışlayın, adınızı soruşmadım.. Üzürlü sayın.
- Olsun qızım. Narahat olma. Bu qədər toy təlaş içində bu ən az maraqlı şeydir sənə. Istəyirsən get bacının yanına, mən buradayam.
Təklifi ürəyimdən idi. Amma getməyimlə anamın axşam məni danlamağa gələcəyinə əmin idim. Nə olur olsun, kim olur olsun evimizə gələn qonaq Allah qonağıdır və onu