a qoşulmuşdum. Göz yaşı kipriklərindən damırdı: - Halbuki...o balaca Amal cəsədlərin içində qalmışdı həmin gecəni.. onu tapanda anasına sığınmış bacısının əlini tutmuşdu. Səssizcə dayanıb... Qadının hönkürtüsünə bədənim ürpərdi. Axı bunları mənə niyə danışırdı?
- Yəqin deyirsən bu qoca qadın buları niyə indi deyir mənə. – bir anlıq duruxdum. Qadının fikirlərimi oxuyurmuş kimi o dəqiqə reaksiya verməsi məni çaşdırdı.
- Qızım, Amal mənim üçün dünyadır. Əgər o gülsə, xoşbəxt olsa mənim əlimi kəssələr belə uf demərəm. Başımı onun yoluna qurban verərəm. Bu illər ərzində tək təsəllim o idi. Onun böyüməsini seyr etmək, oxumasını, univeristetə qəbul olmasını əsgərliyindən qayıtmasını gözləmək.
Qadın danışıb ara bir susduqca atamı xatırladırdı. Doğma övladı deyildi, amma doğması olsaydı bu qədər olardı ancaq.
- Indi də xeyir işini görmək nəsib oldu. Həmişə düşünürdüm ki, Amala toy etsəm çağıracaq bir qohumum belə yoxdur. Kimsəsiz olacaq balam, amma indi sənin ailənin ona düşkünlüyünü görüncə anladım ki, o artıq tək deyil. Ailəsi var.
Gülsüm xalanın sözləri ürəyimdən vururdu. Amala yazığım gəlidi artıq, amma bu heç nəyi dəyişdirmirdi axı.
- Mən sənin də onu sevdiyini düşünmüşdüm.
Gözlərimi yumdum. Düşündüyüm gerçək olmuşdu. Gülsüm xala anlamışdı.
- Amal mənə heç nə deməyib. Amma sənin gözlərin səni ələ verir. Ürəyi açıq qızssan ki, gözlərindən nə hss etdiyin oxunur. Mən işaq deyiləm. Niyə olub bütün bunlar bilmirəm. Tərəddüt etdim. Nə yalan deyim bu izdivaca qarşı çıxmaq istədim. Oğlumun xoşbəxt olmasını istəyirəm. Madəm ki, sevmirdin gərək hə deməzdin. Amma ailənin ona qarşı mehribanlığını sevgisini görüb düşündüm bəlkə....bəlkə sən də bir gün..
- Gülsüm xala, xahiş edirəm.
Onun davam eləməsini istəmirdim.
- Yaxşı...Amma onu incitmə..
Kim kimi incidirdi.. Mən heç kimə zərər verməmişdim. O isə gəlişi ilə hələ bir elçi gəlməsi ilə məni incitdi. Ailəmdən qoparır.
* * *
Budur necə keçdi bilmirəm, amma toy günü səhəri açılmışdı. Bütün gecəni