aparıb.

***
- Xala, Şəms hanı?
- Necə yəni hanı? Evdən çıxmayıb. Otağındadır.
- Yoxdur, indicə baxdım.
- Bəlkə hamamdadır.
- Yox, orada da yoxdur
- Tövbə əstafurulla, axı çıxmayıb evdən.
- əl telefonu da evdədir.
- Hara gedə bilərki?
- Bilmirəm. Dəqiq evdən çxmayıb?
- Mən gələndən mətbəxdəyəm, qapı səsi gəlsəydi eşidərdim.
Amal narahat halda yenidən otağına qayıdıb o baş bu baş getməyə başlayırdı. Nə qədər düşünsə də Şəmsin hara gdə biləcəyi ağlına gəlmirdi. Burada onun nə tanışı nə qohumu var. Otaqa var gəl edərkən Şəmsin yaylığının bir hissəsini şkafın küncündə görür. Asta asta yaxınlaşnda orada yuxuladığnı görüncə özünü saxlaya bilməyib gülür.
- Dəli qız. Bu boyda yataq dar gəldi sənə?
Nə qədər eləsə də onu oradan oyatmadan çıxarda bilməzdi.
- Allahın bəlası, necə girmisən ora? Şəms, Şəms oyan.
- Oğlum, neynəməyi düşünürsən..aaaa burada niyə yatıb?
- Adətidir, özünü küncdə daha mühafizədə hiss edir xanım qız.
- Allah ikinizə də ağıl versin bala.. Sən evdəsəndə, mən çıxıram bir saatlıq. Sonanın iynələrinin vaxtıdır.
- Get, narahat olma.
Gülsüm xalanın otaqdan çıxmasıyla Şəmsin ayılması bir olur. Qarşısında Amalı görüncə təəcüblənir. Yuxulu olduğu üçün ayıla bilmirdi. Günlərdir qızdırmadan rahat yata bilmədiyi üçün indi yuxu tuturdu onu. Amal yavaşca onu yerindən qaldırıb yatağa aparır. Şəms yarı yuxulu, yarı ayıq Amala baxırdı. Kipriklərinin ağır ağır qalxıb enməsi ona daha da gözəllik verir deyə düşündü Amal. Və özün saxlaya bilməyib Şəmsin dodaqlarına kiçik bir öpüş qondurdu.

* * *

Elə bil bədənimdən həmin anda cərəyan keçdi. Yuxulu olduğumdan nə baş verdiyini tam anlamadım. Sadəcə boş boş baxırdım. Amalın yenidən məni öpməsi və bu öpüşlə yanaşı əlinin bədənimdə gəzdirməsi mənim lap özümü itirməyimə səbəb oldu. Gözləmirdim. əlləri ilə məni elə tutmuşdu ki, nə qədər çabalasam da çıxa bilmirdim. Üzümü çevirəndə isə qulağıma pıçıltı ilə adımı çəkib dayanması bütün bədənimi titrədirdi. Nə qədər çabalasamda əlindən çıxa