ü yerdən yerə vurması. Mənim ailəm bir kənara öz xalasının yanında belə məni günahsız özünü gunahkar göstərəcəkdi. Axı niyə? Niyə? Eləcə boşanar, məni düşünməzdi belə. Niyə bunları edir? Dayana bilməyib, otaqdan çıxıb yanına getdim.
- Bunu eləyə bilmərsən...anlamırsan sən...səni öldürə bilərlər.
Başını qaldırmadan kinayəli gülüşlə əlini sarımağa davam etdi.
- Bir şey olmaz. Guya yaşayıram ki? Sən sadəcə 2 ay səbr et. Və hamının qarşısında bir az da olsa həyat yoldaşım kimi davran. Səs soraq yatsın. Yəqin heç olmasa bunu edərsən. Zaharın xətrinə...
Yenə sözünü deyib çıxmışdı. Zaharın adını ilk dəfə idi onun ağzından eşdirdim. Həmişə ona O deyə müraciət edirdi. Bilmirəm niyə, amma içim burxuldu bir an. Özümü pis hiss etdim və ürəyim bulandı. Qaçaraq hamam otağına keçəndə Amal gördü, amma yaxın durmadı. əksinə pencəyini götürüb mənə baxmadan belə evdən çıxdı. Deyəsən onu bərk incitmişdim. Tamam qarışıq duygular içindəydim. Əslində həm də sevinirdim. 2 ay sonra evimə qayıdacaqdım, amma bu sevinc niyəsə ürəyimdə narahatlıqdan başqa hiss yaratmırdı.
* * *
Artıq Amalı demək olar ki, az -az görürdüm. Gülsüm xala bunu hiss etsə də Amal ona işlərin çoxluğunu bəhanə gətirirdi. 2-3 gün idi ki, Amal evə belə səhərə yaxın gəlir, otağa girmədən Gülsüm xaladan paltarlarını alır, dəyişib yenə evdən çıxırdı. Gülsüm xala bir dəfə belə olsun heç nə soruşmurdu. Bu iki gündə mən də az da olsa rahatlıq hissi var idi. Amalın xəyanət məsələsi beynimdən çıxmasa belə rahat idim. Yox ki, Zahara qovuşacaqdım. Xeyir, Əhmədin 2 günd boyunca görüb bəyəndiyi, sevdiyi Əzizəyə görə ailəsini qarşısına almağını, Amalın mənə sahib çıxıb adımı təmizə çıxarmasını düşünəndə artıq Zaharın gözümdə dəyəri azalırdı. Sadəcə evimə istəyirdim. Düzdür unutmamışdım Zaharı. Nə də olsa neçə ildir birlikdəydik və mənim ilk sevdiyim idi. Rollar dəyişmidşi, idi mən masa araxasında rahat yeməyimi yeyirdimsə Gülsüm xala qabındakı yeməkləri qarışdırır, arada bir dərindən köks ötürürdü. Onun bu halına pis olurdum.