Amma Amal ona belə heç nə dməyəcəyini demişdi. Indi başa düşdüm ki, o əsla inanmaz. Gözü ilə görsə belə, Amalın mənə xəyanət etməsinə inanmaz. Amal haqlı idi, heç olmasa bu iki ay ona yaxşı davranmalı, hər kəsin gözündə həyat yoldaşı rolunu yaxşı oynamalı idim. Amma necə? Amal bu günlər ərzində mənə görünmürdü belə. Qərar vermişdim bu gecə on gözləyib danışacaqdım. ən azından xalasına nəyisə deməyini ya da onun yanında belə davranmamağı deyəcəkdim. Gülsüm xala fikrlərimi dağıtmışdı.
- Şəms, eşidirsən məni?
- Hə, bağışlayın fikrim yayınmışdı bir anlıq.
- Eybi yox, deyirdim ki, mən gedirəm. Bu gün Sonanın yanında qalacağam. Amalla danışaram gecə səni tək qoymaz. Narahat olma.
- Yox, əksinə siz narahat olmayın.
- Yaxşı, mən gedim.
Gülsüm xala çıxandan sonra evdəkilərlə danışmaq üçün əlimə telefonu aldımş. Elə o anda atam zəng vurdu.
- Mən də sizə yığacaqdım, canım atam..
- Qəlblərimiz eyniymiş demək, necəsən?
- Yaxşıyam siz necəsiniz? Anam, babam.
- Yaxşıdır hamısı.
- Bəs Berika?
Atam bu sualıma elə qəh qəhə çəkdi ki, içim yandı. Soğrudan onlar üçün, onunla söhbətlərimiz üçün onun gülüşü üçün belə darıxmışdım.
- Ay qız bir soruş gör nə var nə yox sonra Berikaya keçərsən ?
- Ata...
- Yaxşı yaxşı, narahat olma. Yaxşıdır o da. Sən danış görüm necəsən? Amal səndən vəfalıdır, hər gün hal əhval tutur. Düzdür hərçənd 2 gündür o da zəng eləmir.
Telefon əlimdə donub qalmışdım. Amal hər gün ailəmlə danışırmış. Dogrudan da utandım. Bu necə insandır axı?
- Şəms oradasan qızım?
- Hə.. hə burdayam
- Deyirəm Amal 2 gündür bizə zəng vurmur. Yaxşıdır?
Nə deyərdim? Mənimlə mübahisə edib sizə zəng eləmir artıq ya məni boşamaq istədiyi üçün sizi artıq ailəsi olaraq qəbul etməyəcək.
- Işləri çoxdur.. Evə də gec gəlir..
- Hm...mənə bax, şəmsparəlik eləmirsən orada.
- Ata... Mən artıq böyümüşəm. Uşaqlıq eləmirəm
Yalansa... bu qədər müddətdə elədiyim nəydi görəsən.
- Amal çox yaxşı oğlandır. Incitmə onu.
Artıq gec idi. Onu incitmişdim, özü də