m öz dilimlə demişdim
- Doğrudan, demək Amal bəylə evlisiniz. Ay nə yaxşı çox sevindim. Amal bəydə Gülsüm xala da çox yaxşı insanlardır. Heç xəbərimiz olmayıb toydan.
- Toy burada olmadı. Omanda elədik.
- Oman?
- Mən Omandanam. Ailəm orada yaşayır.
- ərəbsiniz?
- Yarı hə yarı yox. Atam azərbaycanlıdır.
- Nə maraqlı? Amalla eyni xəstəxanada işləmisiniz?
- Xeyir.
Az qalsın deyəcəkdim ki, heç Amal mənim pediatr olduğumu bilmir. Sara ilə söhbətim yaxşı tutmuşdu. Bura gəldiyimdən bəri ilk dəfə idi ki, kiminləsə rahat söhbət qura bilmidşim. Sara Amal haqqında çox sual vermədiyindən rahat olmuşdum. Arada bir necə tanış olduğumuzu soruşurdu.
- Yəqin ki, sizinki ilk baxışdan məhəbbət olub?
- Hm..elə oldu
Nə deyərdim ki? Sara ilə başım söhbətə qarışdığından saatdan xəbərsiz idim. Həm Kamili yoxlamaq üçün qalmışdım. Körpə sakitləşmiş yatmışdı. Diş çıxardarkən nənəmin qonşu uşaqlar üçün hazırladığı bitki dərmanı yadıma düşdü. Kimyəvi dərmanlardansa hər zaman onu üstün tutardı. Bu həm də dişlərin sağlam və rahat çıxmasına kömək edirdi. Saraya otların adını yazıb ona vermişdim.
- Ço sağol Şəms. Allah səndən razı olsun. Allah yetirdi səni.
- O nə sözdür?
- Nə əcəb işləmirsən bəs? Amal icazə vermir.
- Yox, sadəcə təzə evlənmişik, hələ buralara adaptasiya olmamışam.
- Hə, doğrudan. Amma əsas odur ki, sevdiyin insanın yanındasan. Nə fərqi var ya Oman ya Bakı. Bir də mənə bax. Bir körpə ilə qalmışam tək evdə.
- Çətin olar belə.
- Öyrəşmişəm. Həm artıq danışıb bir dəfəlik Bakıya köçürdəcək işini. Çox bağlıdır ailəsinə. Bilirsən mən başda sevməmişdim yoldaşımı. Ailəmin rzası ilə evlənmişdik biz.
- Necə yəni? Sevmədən evlənmisən.
- Aha, həm də heç görməmişdim. Amma indi...indi onsuz bir dəqiqə belə qalmaq istəmirəm.
- Bəs sevmədiyin halda necə oldu...yəni necə yaşa bildin.
- Şəms, sevgi dediyin nədir ki? Bu insan mənə quru sözlərlə sevirəm demədi. Əməlləri ilə göstərdi. Qayğıma qaldı, qorudu, bir dediyimi iki etmədi, üzüm gülsün deyə eləmədiyi