pis olmasını istəmirdim. Buna haqqımız yox idi. Sara məsələsində Gülsüm xalanın bixəbər olmasını belə Amala deməmişdim. Əslində demək istəmişdim, amma cavabını bildiyim bir şeyi sual formasında vermək istəmədim. Bu bir neçə gündə Gülsüm xala ilə alış verişə çıxıb özümə şəhərə uyğun pal paltar aldım. Mağazada çox gözəl bir məclis üçün geyim gördüyümdə dayanıb seyr etdim. Hər qadın kimi mən də geyimlərimə xüsusi diqqət edən, gözəl geyimlər qarşısında aciz qalan biriydim. Necə həsrətlə baxırdımsa Gülsüm xala bu halıma gülüb, “Geyimlrə biganə qalan qadın var görsən” deyib məni də güldürmüşdü.
- Xoşuna gəldisə alaq?
- Yox, eləcə baxdım. Həm hara geyinəcəyəm ki?
- Niyə el deyirsən. Amalın dost tanışı çoxdur. Onlar demək olar ki, tez tez yığıncaq edirlər. Onlardan birinə geyinərsən, həm əminəm sənə d çox yaraşacaq.
- Yox, gedək..
Əslində alacaqdım, amma Gülsüm xalanın elə deməsinə ki, Amalla tez tez yığıncağa gedəcəksiniz pis oldum. Mən heç vaxt yalan demyi sevmmşəm. Və bacarmamışamda. Kiçik bir yalanla rəngim qıpqırmızı olur, dilim topuq vururdu. İndi isə qadının gözünü içinə baxa baxa oyun oynayırdım. ÖZümdən həmin an çox utandım.
- Sən oradakı geyimlərə də bax, mən də özümə bir iki şey alım.
Yolda taxi ilə evə qayıdanda Gülsüm xalanın telefonu zəng çaldı.
- Yaxşıyıq, sən necəsən oğlum? Yox, narahat olma, yanımdadır, o da yaxşıdır.
Başa düşdüm ki, telefonun o biri başında Amaldır. Üzərimdə telefon gəzdirsəmdə mənə yox Gülsüm xalaya zəng vururdu hər gün. Artıq öyrəşmişdim. O məni n görmk n eşitmək stəmirdi. Başa düşür, haqq verrdim haradasa. Çünki kişilik qüruruna toxunmuşdum. Gülsüm xala dəstəyi asıb: - siz Amalla küsülüsünüz? Deyə sual verincə dondum. Bu qadın heç vaxt bizimə bağlı mn suallar vermmişdi, heç vaxt qarışmırdı işimizə. Indi birdən bu cür şəkildə soruşması beynimi qarışdırdı. Sürtlə düşünüb nə cavab verəcəyimi axtarırdım. Yalan danışsam o saatca başa düşəcəkdi. Qadın gözlərimdən nə düşündüyümü hər zaman rahat şəkildə oxuyurdu. Odur ki,