- Amal milıy, tı zdes, a ya tebya işşu povsyudu? (Amal, əzizim buradasan? Mən də hər yerdə səni axtarıram) Sual dolu baxışlarla Amala tərəf döndüm. Onun mimikası heç dəyişməmişdi. Aralarında rus dilində danışmaları isə məni lap hiddətləndirdi. Az əvvəl həkimə həyat yoldaşımdır deyə təqdim edən Amal indi nədənsə xanımla məni tanış etmir əksinə söhbətinə davam edirdi. Rus dilini təmiz bilməsəmdə, danışılanı başa düşürdüm. Aralarında anlaya bilməyəcəyim bir şey danışrmırdılar. Qız Amalı axtardığını harada olduğunu soruşur, bu gün gələcəkmi deyə sual verirdi. Amma hara onu demədi. Gəl indi maraqdan ölmə, bu qadın kimdir Amalla nə əlaqəsi və hara çağırır. Hələ də kənarda dayanıb onları seyr edirdim. Qızın ara bir əl hərəkətləri ilə Amala toxunmasından başa düşdüm ki, aralarında münasibət olduqca səmimidir. Maraq məni bürüdü, amma sonra öz özümə düşündüm ki, mənə nə. Amal bilər o qız bilər. Düşündüm düşünməsinə, amma başqa tərəfdən də yaxşı əgər bu xanımla belə səmimi münasibətləri vardısa niyə mənimlə evlənirdi ki. Mən deyəsən yavaş yavaş ağlımı itirirdim. Mənə nə axı. Bunlar məni yada salası deyillər deyəsən. Özümü xatırlatmalıydım.
- Öhö öhö, mən gedim Sara oyanmış olar. Orxan həkimi taparam özüm
Məndə Şəmssəm Amalı oradan uzaqlaşdıracaqdım. Orxan həkimin adını elə belə deməmişdim və istəyim olmuşdu. Amal cəld xanımın yanından ayrılıb: - gözlə, bir yerdə gedəcəyik.
- Yox, mən sizi bölümyüm.. Vacib işləriniz olar..
- Yox, yox.. gəlirəm.
- Amal, kuda tı? A ona kto? (Amal hara gedirsən? Bu kimdir?)
Bu qız mənim əsəbilərimə toxunurdu. Ona ktoymuş, göstərərdim sənə, amma nəysə. Şəms, sakit ol.. sənə nə axı..
- Ona moya jena (o mənim həyat yoldaşımdır.)
Nəhayət Amal bəy məni xanıma təqdim etməyi xatırlamışdı.
- Şto? Şutiş, da? (Nə, zarafat edirsən, hə?)
- Yox..
- Sən evlənmisən?
Nəhayət azərbaycan dilinə keçdilər. Hərçənd dilin belini elə qırıb büküb danışdı ki, rus dilində danışsaydı bundan yaxşı idi.
- Hə, evlənmişəm. Bu xanımda həyat yoldaşımdır,