- Hə.
Gülsüm xala niyəsə bic bic gülüb mənə baxdı. Onun bu gülüşü xoşuma gəlmədi. Qadın yenə beynimdən keçənləri oxuyurdu.
- Niyə elə baxırsan, Gülsüm xala.
- Heç. Qısqanclıq yaxşıdır, amma qədərində.
- Kim qısqanır. Mən qısqanmıram. Mən niyə qısqanmalıyam ki. Özü bilər Nadya bilər. Amma ən azından bir sağollaşardı. Nadyanın bir zənginə qaçıb getdi. Dünən görsəydin, qız az qalırdı mənim yanımda amalın ağzının içinə düşsün.
Danışdımsa dayandırmaq mümkün deyil məni. Deyəsən mən indi hər şeyi, yəni düşündüklərimin hamısını açıb Gülsüm xalaya demişdim. Bir anlıq dayanıb dodağımı dişlədim. Gülsüm xala isə məni sinəsinə basaraq gülməyə başladı.
- Caann, qızım mənim.. Sən bir bilsən gözlərində yazılanları.
- Nə yazılıb ki?
Gülsüm xala əli ilə üzümü tutub düz gözlərimin içinə baxaraq, - “Bunu mən yox, o oxumalıdır.”
- Kim?
- Nadya...Güslüm xala onun adını çəkib qəh qəhə atmış məni də əsəbiləşdirmişdi. Mən qısqanmırdım. Onun nəyini qısqanacaqdım. Heç də ondan geri qalmıram, lazım olsa ondan da qəşəng olaram. Sadəcə....nə sadəcə Şəms? Nə sadəcə? Qızım sən niyə bəzənməlisən? Tövbə tövbə....niyə də yox. Mən nə amal nə Nadyaya görə bəzənmiröəm ki, hər qadın özünə görə bəzənib düzənər. Bütün bunları mən düşürəm hə.. mən Şəms. Özümə inana bilmirəm. Hələ gəlib şkafın yanında dayanıb özümə paltar axtarmağıma heç inana bilmirəm.
“Axşam düşür mən isə hələ də geyim seçirəm. Allah bəlanı verməsin Nadya, mənə lazım idi bu? “ yenə səsli düşündüm. Eşidən olsaydı gəl indi izah elə ki, niyə belə dedin, niyə camaatın qızına bəddua edirsən. Həm nəyi izah edəcəkdim, niyə izah edəcəkdim onu da bilmirəm. Bu sadəcə qadın qısqanclığıdır başqa bir şey deyil.. hə.. hə. Ancaq qadın qısqanclığı. Yenə gecə oldu, amma Amal evə gəlmirdi. Deyəsən bu gecə də evə gəlməyəcəkdi. Səhər çıxandır. Zəng də vurmurdu. Gülsüm xala evdə olmadığından ondan da soruşa bilmədim ki, Amaldan xəbəri var yoxsa yox. Yenə evdə tək qalmışdım. Saraya zəng vurub bir az onunla söhbət etmək istədim. Amma Sara