kimi gözlerimi yumub susdum.
- He qızım.
- Gülsüm xala, Saranın halı daha da pisleşdi..
- Ne? dayan baxım.qızdırması var, amma o qeder çox deyil.
- Gülsüm xala, bayaqdan sızıldayır.
Sara yanıma nece dürtme atdısa menden bir inilti çıxdı ki, Gülsüm xala dik atıldı. Saranın neynemek istediyin hele de anlamamışdım.
- Gülsüm xala, Amala xeber ver gelsin de.. bayaqdan onun adını sayaqlayır.
Artıq başa düşümüşdüm. Saranı mehv etmek isteyirdim. Amma ne yalan deyim hem de onu berk berk qucaqlayıb öpmek isteyirdim. Amalı eve getirecekdi.. yaxşı bes xeste olmadığımı görse nece.
- He, bu saat xeber verirem.
Gülsüm xala elinde telefon Amala zeng vursa da telefonun sönülü olduğunu gördü. Amalın telefonun gizletdiyim indi yadıma düşürdü. Özüm qazdığım quyuya düşmüşdüm deyesen. Xestexanaya zeng vuranda ise onun orada olamdığını dediler. Artıq gözlerim dolurdu. Emin idim ki, Nadyanın yanındadır. Onun qolları arasında sevgisi tapıb. Canımı ağırıdı yene. Sara ne qeder cehd etse de Amala çata bilmedi Gülsüm xala. Men yavaşca gözümü açıb “yaxşıyam” dedim. Ve Gülsüm xalanı sakitlşdirim. Sra da meyus olmuşdu, amma ne fayda. Artıq neçe gündür ki, Amal eve gelmirdi. Men de artıq onu axtarmaqdan vaz keçmişdim. Demek ki, o da görmek istemir. Sara elinden geleni elese de men artıq heç ne elemirdim. Yene Sara ile söhbetimizde onu axtarmaq, onunla danışamğım üçün meni inandırmağa çalışırdı.
- Sara, artıq besdir. Sadece bir defe eve gelib o da telefonun götürmek üçün. Meni görmek isteseydi görerdi.
- Neyniyecekcen? Eli qolu bağlı oturacaqsan?
- Belke de bele yaxşıdır. Yanımda olduqca ona bağlanırdım. Sonra sevgi ile sehv salardım.
- Özün bilersen, amma mence haqsızlıqdır bu. O senin qismetindir. Düz ayağına qeder gelib çıxmış qismet. Neynesende o seninle evlendi. indi senin onu elinle itelemeyin menasızıdır. Daha doğrusu ağılsızlıq.
Sara sözünü deyib getmişdi. Amma yene de men fikrimden dönmedim. Belece yene günler keçdi. Amal indi sadece paltarlarını deyişmeye

<< 1 ... 110 111 [112] 113 114 ... 190 >>