bilmeyeceyimi anlayıb Berikanın yanına getdim. Ondan da ayrılacaqdım. Toydan sonra Amal meni Bakıya aparacaqdı. Berikanın yanına gedende Amalı gördüm. Sübh çağında onun burada ne işi vardı. Gün hele doğmamış Berikanın yanına gelib. Hele üstelik Berikanı sığallayır, o ise sessizce dayanmışdı. Şokdaydım. Ayağımın altında xışıldayan samanın sesine Amal dönüb mene baxdı.
- Demişdin ki, qalıcı deyilsen. Yadında? Amma gprdüyün kimi menimle dostlaşdı.
- ....
- Ne vaxta qeder danışdırmayacaqsan?
- .....
- Şems.
- .....
- Başa düşürem çetindir sene, amma bele davam ede bilmez. Bu gün toyumuzudur ve biz
- Biz deye bir şey yoxdur, olmayıb, olmayacaqda..
Oradan nece süretle uzaqlaşmışdımsa ayağımın altında qalan daşı görmedim ve yıxılmışdım. Süretim çox olduğundan yere de berk deydim. Bir anlıq ayağa qalxa bilmedim. Ayağımın ağırdığın hiss etdim. Gücle yerden qalxanda kiminse çiynimden tutub qaldırdığını hiss etdim. Bu yeke elleri ile az qala qolumu qopardacaq Amal idi.
- Haran deydi?
- Yaxşıyam burax qolumu
Uzaqlaşmaq isteyende ayağımı yere basa bilmedim. Acıdan ağızmdan çıxan sese ala qaranlıqda üzümün aldığı mimika görünmezdi.
- Ne inadsan sen...dayan baxım ayağına.
- Uzaq dayan...yaxınlaşma.
Yene ayağımı yere basacaqdım ki, dayana bilmeyib yıxılacaqdım. Amal ise celd terpenerek meni tutmuşdu. Belimden ele yapışmışdı ki, ele bil yene qaçacaqdım. Üz üze dayanıb mene baxırdı. Ona bu anda yaxşıca bir sille vurmaq istedim. O ise meni qucağına aldı.
- Ey, burax neynirsen? Burax dedim sene
- Çırpınma ayağına baxacam elece.
- Burax seninleyem! Qoy yere meni!
- Menimle emr formasında danışma.
- Sen kimsen axı menimle bu....
- Bu günden heyat yoldaşın...
- .....
- He, Şems xanım indi sakit otur ve terpenme.
Sözler mene tesir etmemişdi, deşib keçmişdi üreyimi. Heyetdeki oturacağa oturdanda ise gözlerim doldu ve özümü saxlaya bilmeyib ağladım. Amalın başı aşağı olduğundan görmedi evvelce. Paltarımın eteyini qaldırıb qanayan ayağımı görende

<< 1 ... 56 57 [58] 59 60 ... 190 >>