oldu. Kamille bağlı o qeder hessas idi ki, dediyimi eleyecekdi bilirem. Heç şübhelenmeyecekdi de. Özümden çox utanırdım, amma başqa yolum yox idi. “Allahım bu günahı Nadyanın boynuna yaz. O olmasaydıı bu yalanı uydurmazdım” etdiyim duaya bax.. Şems, sen çox pis qız olmusan. Atanın dediyi kimi şemspare oldun. Sara bilseydi meni mehv ederdi her halda. Tez yığışıb Taxi ile xestexanaya yollandıq. Yolda ne qeder uşağın öz hekimine aparmaq istese de, tekidle Amalın çalışdığı xestexanaya getirdim. Sara taxi de şübheli baxsa da heç ne demedi. Xestexanaya çatana yaxın ise Amala zeng vurub geldiyimizi demek istedim, amma sonra uşağın heçyeinin olmadığını öyrenende nece izah edeceyimi bilmediyim üçün elemedim. Bir başa basqın etmiş olaram deye düşündüm. Xestexanaya çatanda Sara çox qorxmuşdu. Kamilin alnını bedenini yoxlayır qızdırmasının olmadığnı görüb “Şems, axı qızdırması yoxdur, sen eminsen? Hem Kamilin öz hekimi var.” Artıq Saranın bu halına döze bilmirdim. Mene yaraşmırdı bu hereket.
- Hemişe yaxşı insan olmaq olmaz ki Sara, düzdür.
- Sen...vay seni... sırf.....haaaa.... Şems özünden utanmalısan.
- Bağışla.
- Menim körpemden istifade etdin.
- Sara, bağışla nolar. Men.. bilirem men sehv eledim.
Sara menim gözlediyimin eksi esebileşmek yerine güldü.
- Bu heç menim ağlıma gelmezdi. Göründüyün kimi sakit deyilmişsen Şems xanım.
- Hirslenmedin mene?
- Hirslendim. Mene deseydin yol boyu özümü yemezdim. Bilirsen ki, hesassam Kamile qarşı. Hele Sahib evde yoxken.
- Bağışla. Haqlısan. Gedek eve.
- Ne? Eve? Bura qeder gelmişikse qayıdan deyilik.
Sara Kamili üzüne teref çevirib :- Menim ağıllı balam, şems xalaya kömek lazımdır. Bağışla., ananı amma senden istifade etmekden başqa çaremiz yoxdur.”
İkimizde bu söz gülened balaca da heç ne anlamadan gülmeye başladı. Biz onun gülüşüne lap ürekden güldük. Saradan heç gözlemezdim. Biz qadınlar isteyende deyesen hem ifrite hem melek ola bilirik .....
Sara Kamille dehlizde oturub meni gözleyeceklerini dedi.

<< 1 ... 95 96 [97] 98 99 ... 190 >>