ona
baxır. Qrey astaca ona tərəf çevrilir və qaĢlarını qaldırır. Andreanın yavaĢ-
yavaĢ sifəti allanır. Aman Tanrım, deməli, təkcə mən belə deyiləm.
– YaxĢı, mister Qrey, – deyə qadın donquldanır və çölə çıxır.
O, üzünü turĢudur və yenidən diqqəti mənə yönəldir.
– Hə, söhbətimiz nədə yarımçıq qalmıĢdı, miss Stil?
Aha, biz yenidən ―miss Stil‖ə qayıtdıq.
– Sizi iĢdən ayırmaq istəməzdim.
– Haqqınızda daha çox Ģey bilmək istərdim. Məncə, bu, ədalətli
istəkdir.
Onun boz gözlərində maraq hissi alovlanır. ĠĢə düĢdük də! Ona nə
lazımdır? O, əllərini kürsünün qoltuqaltılarına qoyur, barmaqlarını çənəsinin
altında cütləĢdirir. Onun ağzı məni dəhĢətli dərəcədə söhbətdən yayındırır.
Ağız suyumu uduram.
– Maraqlı heç nə yoxdur, – yenidən qızararaq deyirəm.
– Universitetdən sonra nə iĢlə məĢğul olmaq fikrindəsiniz?
Onun diqqətindən xəcalət çəkərək çiyinlərimi çəkirəm. ―Keytlə birgə
Sietlə köçərəm, ev taparam, iĢə düzələrəm‖, – bundan uzağa getməmiĢəm
niyyətlərimdə.
– Hələ qərara gəlməmiĢəm, mister Qrey. Əvvəlcə buraxılıĢ
imtahanlarını verməliyəm.
Ġndi mən məhz bununla məĢğul olmalıyam – imtahanlara
hazırlaĢmalıyam – geniĢ, təmiz ofisdə oturmalı deyiləm. Sizin nüfuzedici
baxıĢlarınız altında zülm çəkərək.
– Bizdə məzunlar üçün yaxĢı təcrübə proqramları var, – astaca deyir
Qrey və gözlərim kəlləmə çıxır. O, mənə iĢ təklif edir?
– YaxĢı, bunu nəzərə alaram, – deyə tamamilə özümü itirərək
donquldanıram, – hərgah məncə, sizə yaramıram.
Lənət Ģeytana! Sussaydım, bundan yaxĢı olardı.
– Niyə belə düĢünürsünüz?O, sual dolu baxıĢlarla baĢını yana əyir, dodaqlarında təbəssümün
kölgəsi oynaĢır.
– Axı bu, açıq-aĢkardır.
Mən yöndəmsiz, əzik-üzük və qeyri-sarıĢınam.
– Məncə, yox.
Onun baxıĢları diqqətlidir, o heç də zarafat eləmir və qəfildən
qarnımın dərinliklərində əzələlərim bir-birinə dolaĢır. Mən baxıĢlarımı
kənara, bir-birinə calanmıĢ barmaqlarıma yönəldirəm. Nə baĢ verir? Getmək
vaxtıdır. Əlimi diktofona doğru uzadıram.
– Ġcazə versəniz, sizə