a uzun-uzadı düĢünə bilmir. Gələn həftə yenə təzə bir ideyası
olacaq. Bu, məni narahat edir. Müəssisə açmaq üçün onun evi girov
qoymadığına inanmaq istərdim. Ümid edirəm, Bob – Ģərti olaraq yeni,
ondan yaĢca çox-çox böyük olan əri mənim yoxluğumda onun qayğısına
qalır. O, üç saylı ərdən daha praktikdir.
– Sənin iĢlərin necədir, Ana?
Yalnız bir anlıq susuram və o, dərhal qayğılanır.
– Hər Ģey qaydasındadır, ana.
– Ana? Özünə oğlan tapmısan?
BaĢqa iĢim-gücüm yoxdu! O, necə duyuq düĢdü? Onun səsində açıqaĢkar
həyəcan duyulur.
– Yox, ana, adam yoxdur. Mən birinci sənə deyəcəm, olarsa.
– Ana, sən tez-tez adam arasına çıxmalısan. Səninçün narahatam.
– Anacan, hər Ģey qaydasındadır. Bob necədir?
Yayındırma ən faydalı taktikadır, – bu, çoxdan məlumdur.
AxĢama yaxın Reyə zəng edirəm – atalığıma, anamın iki saylı
keçmiĢ ərinə, özümə ata bildiyim və soyadını daĢıdığım adama. Biz qısa
danıĢırıq. Əslində, bu, heç söhbət də deyil: o, suallarıma cavabda ancaq nıqqıldayır. Rey çox da danıĢqan deyil. Lakin o hələ də sağdır, hələ də
televizorda futbola baxır, boulinqə və balıq tutmağa gedir, yerdə qalan
vaxtda mebel hazırlamaqla məĢğul olur. Rey usta dülgərdir. Məhz onun
sayəsində mən rəngsaz malasını bıçqıdan ayıra bilirəm.
Cümə günü biz Keytlə axĢam hara gedəcəyimizi müzakirə edirik –
məĢğələləri, iĢi və tələbə qəzetini unudub dincəlmək üçün. Bu vaxt qapının
zəngi çalınır. Astanada bir ĢüĢə Ģampan Ģərabı ilə köhnə dostum Xose
dayanıb.
– Xose! Səni görməyimə necə də sevindim! – Bir anlığa onu bağrıma
basıram. – Ġçəri keç!
Xose VaĢinqton Universitetinə yenicə gəldiyim, özümü tənha və
yalqız hiss elədiyim zaman tanıĢ olduğum ilk adam olub. Biz o dəqiqə can
dostu olduq. Hər ikimizdə təkcə yumor hissi eyni deyil. Sonradan
aydınlaĢdığı kimi, Rey və ata-Xose ordunun eyni bölüyündə xidmət ediblər.
Yəni atalarımız da dost oldu. Xose mühəndis təhsili alır. Ailəsində o,
kollecə daxil olmuĢ ilk adamdır. Qabiliyyətli oğlandır, lakin onun əsl
istedadı fotodur.