―naykvil‖ alım? Yoxsa ―taylenol‖?
– ―Naykvil‖, zəhmət olmasa. Suallarım olan siyahını və portativ
diktofonu özünlə götürmək yaddan çıxmasın. Sən ancaq ―play‖ düyməsini
basmalısan. Sonra mən yazıya köçürərəm.
– Axı mən onun haqqında heç nə bilmirəm, – deyə təlaĢımı
yatırtmaq üçün donquldanıram.
– Səndə hazır suallar var – bu artıq iĢin yarısıdır. Get, yoxsa
gecikərsən. Yol uzundur.
– YaxĢı, gedirəm. Yatağa uzan. Səninçün Ģorba biĢirmiĢəm, sonra
qızdırıb içərsən.
Mən Ģəfqətlə ona baxıram. ―Yalnız sənin xətrinə, Keyt‖.
– Oldu. Uğurlar. Sağ ol, Ana, sən həmiĢə xilaskarımsan.
Çəpəki gülümsəyib və çantamı çiynimə atıb küçəyə, maĢına doğru
çıxıram. Məni razı salmasına özüm də inana bilmirəm. Hərgah Keyt diliylə
ilanı da yuvadan çıxarar. Ondan yaxĢı jurnalist çıxar. Bunun üçün onda
bütün keyfiyyətlər var: aydın zəka, iradə, qüdrət, inandırmaq məharəti.
Bundan əlavə, o, sadəcə, gözəldir və mənim ən sevimli rəfiqəm!..
***
Səhər tezdən Vankuverdən – VaĢinqton Ģtatı – I-5 Ģosesinə çıxıram.
Yolda maĢın hələ azdır, Sietldə isə saat ikidə olmalıyam. XoĢbəxtlikdən
Keyt özünün idman üslublu ―Mercedes SLK‖sını mənə verib. Çətin ki,
Vanda – mənim köhnə ―Folksvagen-Böcək‖im qısa müddətə bu məsafəni
vaxtında-vədəsində qət edə bilərdi. ―Mers‖də yol getmək xoĢdur: sonadək
qaza basıram və millər bir-bir arxada qalır.Mister Qreyin qlobal imperiyasının iqamətgahına gedirəm. Bu,
Ģahanə görkəmli əyri ĢüĢə və metaldan ibarət iyirmi mərtəbəlik ofis
binasıdır – memarın utilitar fantaziyası... ġüĢə giriĢ qapılarının üzərində
polad hərflərlə ―Qrey Haus‖ yazısı həkk olunub. Ġkiyə on beĢ dəqiqə qalmıĢ
(Tanrıya Ģükür, gecikmədim!) böyük, adamı ürpərdən qumdaĢı ilə
bəzədilmiĢ holla daxil oluram.
Masa arxasından sığallı-sarıĢın qız mənə baxıb gülümsəyir. Əynində
gözqamaĢdırıcı ağ köynəkli boz pencək var. Çox yaraĢıqlı görünür.
– Mənim mister Qreylə görüĢüm nəzərdə tutulub. AnasteyĢa Stil
Ketrin Kavana əvəzinə.
– Bir dəqiqə, miss Stil, – sarıĢın qaĢlarını azca