O, yaxĢı kadrları seçə bilir.
– Təzə xəbər var. – Onun dodağı qaçır, tünd gözləri iĢıldayır.
– Demək istəyirsən ki, səni hələ də universitetdən qovmayıblar? –
deyə onu cırnadıram və o, yalandan üz-gözünü turĢudur.
– Gələn ay Portlend qalereyasında fotolarımın sərgisi keçiriləcək.
– Əla! Təbrik edirəm! – sevincdən onu yenidən bağrıma basıram.
Keyt də iĢıldayır.
– Sükanı belə saxla, Xose! Mən mütləq qəzetdə bu haqda yazacam.
Ah, Cümə günü, son dəqiqədə qəzetdə redaktor dəyiĢikliyini etməyi necə də
sevirəm! – deyə o gülür.
– Bunu qeyd eləmək lazımdır. Səni açılıĢa dəvət edirəm. – Xose
diqqətlə mənə baxır. Qızarıram. – Hər ikinizi, əlbəttə, – deyə o, Keytə
baxaraq əlavə edir.
Xose ilə yaxın dostuq, hərgah zənnimcə, o, münasibətlərimizdə
bundan artığını istərdi. O, xoĢrəftar və zəkalı oğlandır, amma mənim üçün o qardaĢ kimidir. Ketrin tez-tez mənə lağ edir, deyir ki, məndə boyfrend
tələbatına cavab verən gen yoxdur, əslində isə rastıma elə bir adam
çıxmayıb ki... xoĢuma gəlsin. Hərgah qəlbimin dərinliklərində dizlərin
titrəməsini, ürəyin sinədən qopmasını baĢgicəllənməni və yuxusuz gecələri
hey arzulayıram.
***
Bəzən düĢünürəm: bəlkə, problem məndədir? Bəlkə, romantik
qəhrəman qadınların cəmiyyətində çox vaxt keçirmiĢəm və indi ĢiĢirdilmiĢ
gözləntilərim var? Əfsus, heç kim, heç vaxt məndə bu cür duyğular
oyatmayıb.
―Yaxın vaxtlara qədər‖, – deyə təhtəlĢüurum güclə eĢidiləcək tərzdə
pıçıldayır. Yox! Mən xatirələri basdırmağa çalıĢıram. Heç nə haqda
düĢünməyəcəm... düĢünməyəcəm! Üstəlik bu dəhĢətli müsahibə! ―Siz
geysiz, mister Qrey?‖ – xatirələrdən əzilib-büzülürəm. Hə, görüĢümüzdən
sonra, az qala, hər gecə yuxuma girir… hərgah zəhlətökən düĢüncələrdən
xilas olmağa çalıĢıram, deyilmi?
Mən Xosenin sampan süsəsini necə açdığına baxıram. O ucaboydur,
futbol köynəyi və cins Ģalvar onun enli kürəklərini və möhkəm əzələlərini
Ģax saxlayır; dərisi əsmərdir, tünd saçları var, qaraqas-qaragözdür. Hə, Xose
əla oğlandır, amma məncə, o çoxdan