a əyir.
QarĢısında durub dəhĢətli dərəcədə ürkək dayanmıĢam və Keytdən
pencəyini götürmədiyimə və göy gödəkcədə gəlməyimə heyifsilənirəm.
Yeganə ətəkliyimi geymiĢəm, dizədək olan çəhrayı çəkmələri və mavi
cemperi. Mənim meyarlarıma görə, bu, çox zövqlüdür. Telimi qulağımın
arxasına çəkirəm və özümü elə göstərirəm ki, sanki qorxmuram.
– Miss Kavana üçün görüĢ təyin edilib. Zəhmət olmasa, burda imza
atın, miss Stil. Sağ tərəfdə sonuncu lift, iyirminci mərtəbə.
SarıĢın qız mənim necə imza atmağıma baxaraq məmnunluqla
gülümsəyir. Görünür, onun üçün bu gülməlidir.
O, buraxılıĢ vəsiqəsini mənə uzadır; üstündə iri hərflərlə ―Qonaq‖
yazılıb. Mən səfeh təbəssümü gizlədə bilmirəm. Hə, əlbəttə, alnıma yazılıb
ki, mən, sadəcə, qonağam. Belələrinə burada yer yoxdur. ―Bunda yeni heç
nə yoxdur‖, – deyə içimdə özümə deyirəm. Minnətdarlığımı bildirib, əla
tikilmiĢ qara geyimi olan iki mühafizəçinin arasından keçərək liftlərə doğru
gedirəm. Onlar məndən də yaraĢıqlı görünür.
Lift quduz sürətlə məni iyirminci mərtəbəyə qaldırır. Qapılar
avtomatik açılır və mən baĢqa bir böyük hollda peyda oluram – yenə ĢüĢə,
polad və ağ qumdaĢı. QarĢımda daha bir masa və növbəti bir sarıĢın qadın
var. Qara iĢgüzar kostyumda və ağ köynəkdə. Məni görcək o yerindən
qalxır.– Miss Stil, burada gözləyə bilərsinizmi? – o, ağ dəri üzlüklü kürsü
cərgəsini mənə göstərir.
Dəri üzlüklü kürsülərin arxasında ĢüĢə divarla ayrılmıĢ geniĢ
danıĢıqlar zalı var. Tünd, uzun ağac masa və yanlarında düzülmüĢ iyirmi
stul. Onun arxasında divar boyu ĢüĢə pəncərə. Buradan körfəzədək uzanan
Sietlin panoramı görünür. GörünüĢ möhtəĢəmdir və mən ani olaraq
məftunluqdan yerimdə donub qalıram. MöhtəĢəmdir!
Kürsüyə oturub çantamdan sual siyahısını çıxarıram və onları
yenidən nəzərdən keçirirəm – fikrən Keyti lənətləyərək. Mister Qreyin qısa
tərcümeyi-halını belə mənə vermədiyi üçün. Axı mən müsahibə
götürəcəyim adam haqqında heç nə bilmirəm. Onun otuz yaĢı da ola bilər,
doxsan da. Mübhəmlik məni