n nüfuzedici baxıĢlarından yayınmaq üçün mətbəxə
qaçıram.
– Mən müsahibə üçün fotosessiyaya görə zəng eləmiĢəm. – ―Ana,
nəfəs al, nəfəs al‖. Ciyərlərim təlaĢla havanı özünə çəkir. – Sabah, əgər siz
məĢğul deyilsinizsə, nə vaxt desəniz, ser?
Mən, demək olar ki, sfinksin təbəssümünü görürəm.
– Portlenddə ―Hitman‖ otelində qalıram. Hə, gəlin, təxminən sabah
səhər, onun yarısında görüĢək bəlkə?
– YaxĢı, biz gələrik. – Sevincdən özümdə deyiləm. VaĢinqton
Ģtatının qanununa görə səsvermə və alkoqol alma hüququ olan həddi-büluğa
çatmıĢ, yetkin bir qadın kimi deyil, lap kiçik qızcığaztək.
– Yolunuzu intizarla gözləyirəm, miss Stil. – Onun gözlərindəki
təhlükəli sayrıĢmanı təsəvvürümə gətirirəm. Görəsən, beĢcə kəlməyə
əzabverici tovlamanı o necə bacarır? Mən özümdən gedirəm. Keyt artıq
mətbəxdədir və üzündəki diqqətli ifadə ilə məni süzür.
– AnasteyĢa Rouz Stil. O xoĢuna gəlir! Sənin kiməsə bu cür
münasibətini heç vaxt görməmiĢəm. Əməlli-baĢlı qızarmısan.– Di bəsdi, Keyt, mən həmiĢə qızarıram. Bu vərdiĢimdir. Özündən
hoqqa çıxarma, – deyə diĢlərimi qıcırdıram. – Sadəcə, onun yanında özümü
dəhĢətli dərəcədə naqolay hiss edirəm, vəssalam.
– ―Hitman‖... bu, məni rahatladır, – deyə Keyt donquldanır. –
Menecerə zəng etmək və fotoçəkiliĢ yeri barədə razılaĢmaq gərəkdir.
Mən Ģam yeməyini hazırlayım, sonra imtahanlara hazırlaĢmalıyam. –
Qıcığımı gizlədə bilməyib yemək hazırlamaqdan ötrü bufeti açıram.
***
Gecə pis yatır, bir böyürdən o birinə çevrilirəm. Yuxuma dumanlı
boz gözlər, kombinezonlar, uzun ayaqlar, incə barmaqlar və qaranlıq,
naməlum yerlər girir. Ġki dəfə yuxum yarıda qalır, çünki qəlbim bərkdən
döyünür, sinəmdən atılıb düĢmək istəyir. Yuxusuz gecədən sonra səhər necə
də pis görünəcəyəm! Mən balıĢı döyəcləyir və nəhayət, yerimi rahatlamağa
çalıĢıram.
***
―Hitman‖ oteli Portlendin düz göbəyində özünə rahat yer tapıb.
Çəhrayı daĢdan olan bu möhtəĢəm bina 1920-ci illərin sonunda, iflas
ərəfəsində tikilib. Xose, Trevis və mən öz ―Böcəy‖imdə