yol gedirik, Keyt
isə öz ―SLK‖-sında, çünki mənim maĢınıma hamımız yerləĢə bilmədik.
Trevis – Xosenin dostu və köməkçisidir, o, iĢığı quraĢdıracaq. Keyt
―Hitman‖la razılaĢa bilib ki, çəkiliĢ üçün bizə otaq ayırsınlar, əvəzində isə
qəzetdə otelin adı xatırlanacaq. O, resepĢna izah verəndə ki, biz məĢhur
sahibkar Kristian Qreyin fotoĢəkillərini çəkməyə gəlirik, bizə dərhal lüks
nömrə verdilər. Adi ölçülü lüks, çünki ən böyük otağı, görünür, mister
Qreyin özü tutub. Ġnzibatçı bizə otaqları göstərir, o çox gəncdir və nədənsə
çox təlaĢlanır. Böyük ehtimalla Keytin gözəlliyi və amiranə tərzləri ona təsir edib, çünki o, heykəltəraĢın əlindəki gil kimi Keytə itaət edir. Otaqlar
yaraĢıqlı və mebellə zövqlü bəzədilib.
Saat doqquzdur. Bizim hələ yarım saatımız var. Keyt bütün varlığı
ilə iĢ baĢındadır.
– Xose, məncə, onun Ģəklini divarın fonunda çəkmək lazımdır,
mənimlə razısan? – Keyt cavabı gözləmir. – Trevis, stulları götür. Ana,
qulluqçuya zəng elə... zəhmət olmasa, de ki, içkilər gətirsin. Qreyə də de ki,
biz artıq burdayıq.
Bunun əmr verməyinə bax!.. Mən gözlərimi süzürəm, amma əmr
ediləni icra edirəm.
Yarım saat sonra Kristian Qrey otağımıza daxil olur.
Paho! Onun əynində ağ köynək var, yaxalığı açıq və ombalarına
oturan boz, flanel Ģalvar. Dağınıq saçları duĢdan sonra da nəmdir. Mən ona
baxıram və ağzım quruyur. O, dəhĢətli dərəcədə seksualdır. Qreyin
arxasınca təxminən otuz beĢ yaĢlı, tüklü və saçları qısa kəsilmiĢ bir kiĢi içəri
girir, onun əynində tünd-qara kostyum və qalstuk var. Sakitcə küncdə
dayanır. Qonur gözləri bizi izləyir.
– Sizi görməyə Ģadam, miss Stil – Qrey əlini uzadır və mən onu
sıxıram, gözlərimi döyə-döyə. Ah… o… heyranlıqdan donub-qalmıĢam.
Onun əlinə toxunuram, hiss edirəm ki, bədənimdə xoĢ bir cərəyan gəzir,
utanır və qızarıram. Yəqin ki, mənim əsəbi tənəffüsümü ətrafdakıların
hamısı eĢidir.
– Misrer Qrey, bu Ketrin Kavanadır. – Ġrəli çıxaraq düz onun
gözlərinə baxan Keytə sarı jest edərək donquldanıram.
–