, biz Keytlə
maĢınlarımızı dəyiĢərdik.
Qreyin qayğısız təbəssümündən dodaqları aralanır. Aman Tanrım…
və o, otel otağının qapılarını açır. Mən içəri atılıram və Keyti Xose ilə
hansısa məsələni müzakirə edən vəziyyətdə görürəm.
– Ana, sən yüz faiz onun xoĢuna gəlirsən, – deyə heç bir giriĢ
vermədən o dillənir. Xose qınayıcı tərzdə mənə baxır. – Amma mən ona
etibar edirəm, – deyə Keyt əlavə edir.
Məni dinləməsi ümidi ilə əlimi qaldırıram.
– Keyt, biz maĢınlarımızı dəyiĢə bilərikmi, sən ―Böcəy‖i götürərdin?
– Niyə?
– Kristian Qrey məni qəhvə içməyə dəvət edib.
Onun ağzı açıla qalır. Necə də füsunkar andır: Keyt danıĢıq
qabiliyyətini itirib, dili tutulub!.. O, dirsəyimdən tutub məni qonaq
otağından yataq otağına dartır.
– Ana, ona nəsə olub. Qrey yaraĢıqlıdır, razıyam, amma o, təhlükəli
tipdir. Xüsusilə sənin kimilər üçün.
– ―Sənin kimilər‖ nə deməkdir?
– BaĢa düĢürsən, özünü bilməməzliyə vurma. ―Sənin kimi bakirə
qızlar üçün‖ demək istəyirəm, – Keyt bir az qıcıq halda dillənir.
Mən qızarıram.
– Keyt, biz, sadəcə, qəhvə içəcəyik. Gələn həftə imtahanlarım var,
hazırlaĢmalıyam, buna görə də onunla uzun-uzadı oturmayacam.
Keyt dodaqlarını sıxır, sanki mənim təklifimi düĢünür. Nəhayət, o,
cibindən açarları çıxarır və mənə verir. Mən də öz maĢınımın açarlarını ona.
– Gözləyəcəm. Ləngimə, yoxsa xilasedici komandanı ardınca
göndərəcəm.
– Çox sağ ol. – Keyti qucaqlayıram.
Kristian Qrey divara söykənərək gözləyir, parlaq üzlü kiĢi
jurnallarının üz qabığındakı manekenlər kimi.– Vəssalam, mən qəhvə içməyə hazıram, – deyə donquldanıram;
həmiĢəki kimi qızararaq.
Qreyin dodağı qaçır.
– Buyurun, miss Stil.
O, iĢarə ilə qabağa keçməyimi istəyir. Titrəyən ayaqlarımla dəhlizlə
addımlayıram, baĢım fırlanır, qəlbim həyəcanlı əsəb ritmindədir. Mən
Kristian Qreylə qəhvə içməyə gedirəm... və qəhvəyə nifrət edirəm.
GeniĢ dəhlizdə birlikdə liftə doğru addımlayırıq. Ona nə deyəcəm?
Beynimdə ürpəntili öncəgörmə var. Nə haqda danıĢacağıq? Söhbət üçün
hansı