qıcıqlandırır. Və həyəcandan oturduğum yerdə
qurcalanıram. Heç vaxt üz-üzə müsahibə götürməyi xoĢlamamıĢam.
Mətbuat konfranslarının anonimliyi daha yaxĢıdır, orda arxa sırada sakitcə
otura bilirsən. Əgər lap düzünü desəm, kürsüdə yumağa dönərək klassik
Britaniya romanını oxumaq daha ürəyimcədir, nəinki həyəcandan haldan
düĢərək iri, Ģəffaf zallarda oturmaq.
Fikrən gözlərimi yumuram: ―Özünü cəmlə, Stil!‖ Steril təmizliyi və
binanın müasirliyini nəzərə alaraq mister Qreyin qırx yaSından təzəcə
adlamıS olduğunu demək olar: təmkinli, əsmər və sarıSın – öz əməkdaSlarına
tay.
Daha bir yarasıqlı, Sıq geyinmiS sarıSın qız sağdakı böyük qapıdan
çıxır. Maraqlıdır, burdakıların hamısı belədir? Lap Stepfordakı kimi.
Dərindən nəfəs alaraq yerimdən qalxıram.
– Miss Stil? – deyə sonuncu sarıĢın soruĢur.
– Hə, – xırıltılı səslə deyirəm və boğazımı arıtlayıram. – Hə. – Indi
azca inamlı səsləndi.
– Mister Qrey bir azdan sərbəst olacaq. Gödəkcənizi verərsinizmi?
– Hə, buyurun. – Jaketdən xilas oluram.
– Içki istərdinizmi?
– E-e... yox.– Ah, deyəsən, mən bir saylı sarıĢına badalaq vurdum?
Ġki saylı sarıĢın sımsırığını sallayır və masa arxasındakı qadına sərt
nəzərlə baxır.
– Nə istərdiniz: çay, qəhvə, su? – deyə yenidən mənə sarı çönür.
– Bir stəkan su, zəhmət olmasa, – deyə donquldanıram.
– Oliviya, zəhmət olmasa, miss Stilə bir stəkan su gətirin. – Səsində
metal cingiltisi var.
Oliviya yerindən qopur və dördnala foyenin əks tərəfində, sondakı
qapı arxasında yox olur.
– BağıĢlayın, miss Stil, o, bizim yeni əməkdaĢdır. XahiĢ edirəm, bir
qədər oturun. Mister Qrey sizi beĢ dəqiqədən sonra qəbul edəcək.
Oliviya bir stəkan su ilə geri qayıdır.
– Buyurun, miss Stil.
– Sağ olun.
Ġki saylı sarıĢın dabanlarını cingiltiylə Ģaqqıldadıb Ģəstlə yerə
vuraraq böyük masaya doğru addımlayır və otururlar, hər ikisinin baĢı iĢ-
gücə qarıĢır.
Yəqin ki, mister Qrey iĢə yalnız sarıĢın qadınları götürür. Mən
dağınıq halda düĢünürəm: görəsən, bu, qanuna zidd hərəkət