idi. Gedək, – əmr edir və mənə
əlini uzadır. Əlindən tuturam, karıxaraq və onun ardınca küçəyə çıxıram.Biz yenidən otelə tərəf üz tuturuq və qarĢılıqlı razılaĢma ilə birbirimizə
heç nə demirik. Zahirən Qrey təmkinlidir. Bir fincan qəhvə ilə
keçən görüĢümüzü dəyərləndirməyə çalıĢıram. Hiss edirəm ki, sanki hansısa
boĢ qalmıĢ vəzifə ilə bağlı müsabiqəyə dəvət olunmuĢam.
– Siz həmiĢə cins Ģalvar geyinirsiniz? – deyə qəfildən Qrey soruĢur.
– Demək olar ki.
O, razılıq iĢarəsi olaraq baĢını tərpədir. Biz yenə də iĢıqforun
yanındayıq. Mən həyəcanla beynimdə bugünkü səhərin gediĢatını
fırladıram. Necə də qəribə sualdır… indi biz ayrılacağıq. Vəssalam. ġansım
vardı və mən onu əldən buraxdım. Ola bilsin ki, onun həyatında baĢqa qadın
var.
– Sevdiyiniz qadın varmı? – deyə ağzımdan qaçırıram. Aman
Tanrım, doğrudanmı mən unu ucadan dedim?
Onun dodaqları yarıtəbəssümlə əyilir.
– Yox, AnasteyĢa, sevgilim yoxdur və ola bilməz, – astaca deyir.
Aha... o, bununla nə demək istəyir? O gey deyil? Yoxsa geydir?
Bəlkə, o müsahibədə həqiqəti deməyib? Ġlk anda mən söhbətin davamını
gözləyirəm, lakin Qrey susur. Hə, artıq getmək vaxtıdır. Mən hər Ģeyi
düĢünməliyəm. Mən onu tərk etməliyəm. Ġrəliyə doğru bir addım atıram,
ayağım burxulur və üzüqoylu yola yıxılıram.
– Lənət Ģeytana, Ana! – Qrey qolumdan elə möhkəm dartır ki,
arxaya yıxılıram, birtərəfli hərəkət olan yolda avtomobil axınının əksinə
gedən velosipedin qarĢımdan keçməsindən bir saniyə əvvəl.
Hər Ģey bir anda baĢ verir: mən yıxılıram və budur, onun qolları
arasındayam və o, məni bağrına basır. Mən onun təmiz, canlı ətriylə nəfəs
alıram. Ondan yenicə yuyulmuĢ kətan köynəyin və bahalı duĢ gelinin ətri
gəlir. Aman Tanrım… baĢım gicəllənir. Dərindən nəfəs alıram.
– Əzilmədiniz ki? – deyə Qrey pıçıldayır. O, məni bağrına basır, bir
əli ilə çiynimdən tutaraq. O biri əlinin barmaqları yüngül toxunuĢla üzümdə
gəzir. O, böyük barmağı ilə üst dodağıma toxunur və hiss edirəm ki, onun
tənəffüsü dayanıb. Qrey düz