z gözümün içinə baxır və mən onun həyəcanlı, odlayıcı baxıĢlarını tuturam. Bu, əbədiyyət qədər uzanır, Qreyin gözəl
ağzından baĢqa heç nəyi görmürəm. Aman Tanrım! Ġyirmi bir yaĢında mən
ilk dəfə həqiqətən öpülmək istəyirəm. Onun dodaqlarını öz dodaqlarımda
hiss etmək istəyirəm.4-cü fəsil
―Öp məni!‖ – tərpənməyə halım olmadan fikrən yalvarıram. Mən
qəribə, naməlum istəklə iflic olmuĢam. SehrlənmiĢ halda Kristian Qreyin
cizgilənmiĢ ağzına baxıram, osa yuxarıdan-aĢağı mənə baxır. Göz qapaqları
örtülüb, gözləri tünd çalar alıb. O, güclə nəfəs alır, mənsə heç nəfəs
almıram. Sənin əllərindəyəm. XahiĢ edirəm, məni öp. O, gözlərini qapadır,
dərindən nəfəs alır və sanki səssiz sualıma cavab verərək baĢını yelləyir.
Gözlərini yenidən açdıqda orada polad bir qətiyyət oxunur.
– AnasteyĢa, məndən uzaq dur. Mən sənə lazım olan adam deyiləm,
– Qrey pıçıldayır Nə? Axı niyə belə? Axı bu haqda o yox, mən qərar qəbul etməliyəm.
EĢitdiyimə inanmayaraq sifətimi turĢudaram.
– Nəfəs al, AnasteyĢa, nəfəs al. Ġndi səni ayağa qaldıracam, – astaca
deyir və məni özündən aralayır.
Mənim xilasım və ya Kristian Qreyin təması ilə yaranmıĢ Adrenalin
parlayıĢı yox olur və mən özümü zəif və əsəbi edirəm. ―Yox!‖– deyə qəlbim
hayqırır o məni dayaqdan məhrum edərkən. O, məni məsafədə saxlayır və
diqqətlə reaksiyamı gözləyir. BaĢımda yalnız bir fikir var: mən ona iĢarə
etdim ki, öpüĢ gözləyirəm, o isə məni öpmədi. Ona lazım deyiləm. Məni
qəhvə içməyə dəvət edərkən Ģansım var idi, mənsə hər Ģeyi korladım.
– Aydındır, – deyə köks ötürürəm, yenidən səsə malik olaraq və
alçalmadan əzab çəkərək donquldanıram: – Çox sağ olun.
Durumu dəyərləndirərkən nə vaxt səhv eləmiĢəm? Tez-tələsik ondan
ayrılmalıyam.
– Nə üçün? – əlini götürmədən üzünü turĢudur.
– Məni xilas elədiyiniz üçün, – deyə pıçıldayıram.
– Bu dəli əks istiqamətdə hərəkət edirdi. YaxĢı ki, yanındaydım. ĠĢin
nə ilə bitəcəyini düĢünmək belə qorxuludur. Bəlkə, mənimlə otelə
gedəsiniz? Oturarsınız, özünüzə gələrsiniz.
O,