ə məĢğul olum.
―Hələlik onun haqqında düĢünməyəcəyəm,‖ – deyə özümü dilə tutur
və dəftəri açaraq mütaliəyə baĢlayıram.
Yataqda mürgüləməyə çalıĢıram və fikrən əcaib-qəraib səhərə
qayıtmağa çalıĢıram. Onun sözlərini xatırlayıram: ―Mənim sevgilim yoxdur
və ola bilməz‖ və özüm özümə əsəbiləĢirəm ki, onun qolları arasında
olarkən bu sözləri nəzərə almamıĢam. Axı o demiĢdi ki, ona qız lazım deyil.
O biri böyrü üstə çevrilirəm. Beynimə müxtəlif fikirlər girir: bəlkə o,
bakirliyini qoruyur? Gözlərimi qapayır və mürgüləməyə çalıĢıram. Bəlkə, o
özünü qoruyur? ―Səninçün deyil‖, – yuxulu təhtəlĢüurum sonuncu dəfə
mənə lağ edir, yuxulardan qurtulmağa çalıĢaraq.
Yuxuda boz gözləri, südlü köpüklü qəhvə görürəm və yenidən
ĢimĢəklərin iĢıqlandırdığı qaranlıq otaqlarda qaçıĢıram və bilmirəm, kimdən
kimə doğru qaçıram…
***
Qələmi yerə qoyuram. Vəssalam. Sonuncu imtahan da verildi. ÇeĢir
piĢiyinin1
təbəssümü üzümdə dolaĢır. Yəqin ki, bütün həftə boyu ilk dəfə
gülümsəyirəm. Bu gün cümədir və bu gün möhtəĢəm axĢam Ģənliyi olacaq.
Ola bilsin ki, əyyaĢlıq etdim: həyatımda ilk dəfə olaraq.
Zalı nəzərdən keçirib Keytə baxıram. Sona beĢ dəqiqə qalmıĢ o,
çılğınca hələ nəsə yazır. Vəssalam, təhsil bitdi. Bir daha imtahanlarda oturmayacağam. Fikrən baĢım üstündən tullanıb fırlanıram… Keyt yazısını
bitirir və qələmi əlindən buraxır. BaxıĢlarımız toqquĢur və onun üzündə də
ÇeĢir piĢiyinin təbəssümünü görürəm.
Biz evə onun ―Мersedes‖ində qayıdırıq və yenicə bitmiĢ imtahanı
müzakirə etməyə heç bir istəyimiz yoxdur. Keyti daha çox bu axĢam bara
gedərkən nə geyinəcəyi maraqlandırır, mənsə açarı tapmaqçün çantamı
eĢələyirəm.
– Ana, burda sənə bağlama var. – Keyt giriĢ qapısının ağzındakı
pillədə durub, əlində çəhrayı kağıza bükülü qutu var. Qəribədir, son vaxtlar
mən ―Amazon‖dan heç nə sifariĢ etməmiĢəm. Keyt bağlamanı mənə verir və
giriĢ qapısını açmaq üçün açarı məndən alır. Bağlama miss AnasteyĢa Stilə
ünvanlanıb. Üstündə nə göndərənin ünvanı, nə də adı var.