Yəqin, ya
anamdan, ya da Reydəndir.
– Valideynlər göndərib …
– Tez aç görək! – Keyt yüksək əhvali-ruhiyyə ilə mətbəxə yollanır,
məxsusi olaraq bu gün üçün saxlanılmıĢ Ģampan Ģərabını götürmək üçün.
Mən bağlamanı açıram və içində dəri üzlüklü qutu görürəm, onun
içində üç, görünüĢcə yeni, amma köhnə, parça ilə cildlənmiĢ kitab və bir
parça qalın karton var. Üstündə kalliqrafik xətlə qeyd:
―Niyə demədin ki, mən kiĢilərdən ehtiyatlanmalıyam?
Niyə məni xəbərdar etmədin?
Varlı qadınlar bilirlər ki, nədən ehtiyatlanmalıdırlar, çünki bu
hoqqalar haqda romanlar oxuyurlar…‖.
Bu, ―Tess‖dən götürülmüĢ sitatdır.
Ġnanılmaz təsadüf: imtahanda düz üç saat Tomas Hardinin romanları
haqda esse yazmıĢam. Bəlkə bu, heç də təsadüf deyil… bəlkə bu, bilərəkdən
edilib. Diqqətlə kitablara göz gəzdirirəm: ―d`Erbervillər nəslindən olan
Tess‖in üç cildi. Titul səhifəsində qədim-qaim Ģriftlə yazılıb:
London. Jek R. Osqud, Makilveyn və Ko, 1891.
Bax a! Ġlk nəĢr. Yəqin bu, çox bahalı Ģeydir və mən o dəqiqə
bağlamanı göndərənin kim olduğunu anlayıram.Keyt arxamda duraraq kitablara baxır. Sonra kartı götürür.
– Ġlk nəĢr, – deyə pıçıldayıram.
– Ġnanılmazdır! – Keyt heyrətdən geniĢ açılmıĢ gözləri ilə mənə
baxır. – Qrey?
BaĢımla təsdiqləyirəm.
– BaĢqa kim ola bilər ki...
– O nə kartdı elə?
– Heç nə anlamıram. Məncə, bildiriĢdir. – Keyt eyham vurur ki,
ondan uzaq durum. Hətta bilmirəm niyə. Guya onun qabağını kəsmiĢəm.
– Əgər istəyirsənsə oxu, bu, bildiriĢdir, Ana, öz iĢindir, amma o, sənə
açıq-aĢkar biganə deyil.
Bütün son həftəni mən Kristian Qrey haqda düĢünməyi özümə
qadağan eləmiĢdim. Di yaxĢı, etiraf edim… gecələr yenə də boz gözlər
yuxuma girir və onun məni ağuĢuna alan əllərini və ecazkar qoxusunu
unutmaq üçün əbədiyyət gərəkdir. Amma bunu mənə niyə göndərib? Axı
mən onun tayı deyiləm?
– Nyu-Yorkda satıĢa çıxarılmıĢ ―Tess‖in ilk nəĢrini tapmıĢam. Onun
üçün on dörd min dollar istəyirlər. Lakin səndəki nüsxə daha yaxĢı
vəziyyətdədir. Güman edirəm ki, onun