qayıdıram.
– Harda itmiĢdin? – deyə Keyt məni danlayır.
– Tualetdə növbə gözləyirdim.
Xose və Levi arasında yerli beysbol komandası ilə bağlı qızğın
mübahisə gedir. Xose hamıya pivə süzmək üçün coĢqun üçlüyün arasında
dayanıb və mən içkidən böyük bir qurtum alıram.
– Keyt, mən çölə çıxıb havamı dəyiĢmək istəyirəm.
– Ġçki səni yaman tez tutdu!
– BeĢ dəqiqə, çox yox.
Yenidən qələbəliyin arasından dürtülüb keçmək istəyirəm. Ürəyim
bulanmağa baĢlayır, baĢım xaincəsinə fırlanır və ayaq üstə güclə dururam.
Durumum çox pisdir.
Soyuq axĢam havasından möhkəm sərxoĢ olduğumu anlayıram. Tom
və Cerri haqdakı köhnə cizgi filmlərindəki kimi, ətrafda hər Ģey ikiləĢir.
Qorxuram, indicə qusacam. Niyə bu qədər içmiĢəm?
– Ana. – Xose ardımca çölə çıxıb. – Halın pisdir?
– Məncə, yetərindən artıq içmiĢəm. – deyə güclə gülümsəyirəm.
– Elə mən də, – deyə o, qara gözlərinin diqqətli baxıĢını məndən
çəkməyərək pıçıldayır. – Ġstəyirsənsə, mənə söykən. – O, bir az da mənə
yaxınlaĢır və çiyinlərimi qucaqlayır.
– Çox sağ ol, Xose, lazım deyil. Özüm öhdəsindən gələrəm.
Onu özümdən aralamaq istəyirəm, amma gücüm qalmayıb.
– Ana, xahiĢ edirəm, – deyə o pıçıldayır və məni bağrına basır.
– Xose, nə edirsən?– Ana, sən çoxdan xoĢuma gəlirsən. – O, baĢımı geri ataraq bir əli ilə
belimi, o biri ilə çənəmdən tutur. Aman Tanrım… o, məni öpməyə
hazırlaĢır.
– Yox, Xose, əl çək! Yox! – Mən onu özümdən itələyirəm, amma o,
polad əzələlərdən ibarət divar kimidir, onu tərpədə bilmirəm. Onun əli
saçlarımda dolaĢır, mənə çevrilməyə belə imkan vermir.
– Ana, xahiĢ edirəm, – deyə Xose, demək olar ki, dodaqlarıma
toxunaraq pıçıldayır. Onun nəfəsi nəmdir və çox Ģirin qoxuyur: ―Marqarita‖
və pivə. O, incəliklə yanağımı, ağzımın yuxarı kənarını öpür. Mən
ürpənirəm, sərxoĢ və köməksizəm, güclə nəfəs alıram.
– Xose, lazım deyil, – deyə yalvarıram.
―Mən istəmirəm. Sənə dost kimi yanaĢıram və indi qaytaracam‖, –
deyə təhtəlĢüurum qıĢqırır.
– Məncə, xanım ―yox‖ dedi, – deyə qaranlıqdan