n təmkinli bir səs
gəlir. Aman Tanrım! Kristian Qrey. O bura necə gəlib çıxıb?
Xose məni buraxır.
– Qrey, – deyə o, qısa Ģəkildə deyir.
Mən həyəcanlanmıĢ halda Qreyə baxıram. O, qəzəbli halda Xoseyə
baxır, gözlərindən ĢimĢək çaxır. Lənət Ģeytana! Mən daha alkoqolu
bətnimdə saxlamaq gücündə deyiləm. Mədəm sürüĢərək ağzıma gəlir,
yarıyacan əyilirəm və nümayiĢkaranə tərzdə qusuram.
– Aman Tanrım, Ana! – Xose iyrənərək geri atılır.
Qrey saçlarımı geri çəkir və qoluma girərək ehmalca parklama
yerinin kənarındakı hündür olmayan kərpic dibçəkliyə sarı aparır. Ġçimdə
dərin minnətdarlıq hissi keçirərək oranın qaranlıq olduğunu görürəm.
– Yenə qusmaq istəyirsənsə, bura ən münasib yerdir. Mən səni
tutaram.
O, bir əli ilə çiynimdən yapıĢıb, o biri ilə üzümə tökülməsin deyə,
improvizə edərək saçlarımı at quyruğu formasında yığır. Mən
yöndəmsizcəsinə onu özümdən itələməyə çalıĢıram, amma yenidən ürəyim
bulanır… və yenə qusuram. Aman Tanrım… bu, nə qədər davam edəcək? Hətta indi, mədəm tam boĢaldıqdan sonra və çölə heç nə çıxmadıqda belə,
bədənimi dəhĢətli titrəmə bürüyür. Mən susqun halda özüm özümə and
verirəm ki, bir daha spirtli içki içməyəcəm. Nəhayət, hər Ģey bitir.
Tamamilə əldən düĢmüĢ halda güc-bəla ilə dibçəkliyin kərpic
divarından tutmuĢam. Qrey məni buraxır və cib yaylığını mənə verir. Ondan
baĢqa kimin cibində xalis kətandan, üzərində KTQ monoqramı olan təmiz
yaylıq ola bilər ki? Maraqlıdır, onları harda satırlar? Ağzımı silərkən mən
süst halda düĢünürəm: ―T hərfi nəyi bildirir?‖ BaĢımı qaldırmaq və Qreyə
baxmaq mümkün deyil. Xəcalət çəkirəm. Yerin dibinə girsəydim, bundan
yaxĢı olardı.
Xose hələ də barın giriĢində dayanıb və bizi izləyir. Ġnləyərək üzümü
əllərimlə tuturam. Bu, həyatımdakı ən pis anlarımdan biridir. Mən ən pisini
xatırlamağa çalıĢıram və yadıma yalnız Kristianın məndən imtinası düĢür.
Nəhayət, mən cəsarətlənir və çəkinə-çəkinə ilk baxĢımı ona zilləyirəm. Qrey
yuxarıdan-aĢağı mənə baxır və üzündəki ifadədən heç nə