Qrey gözləməyə
öyrəĢməyib. Doğrudanmı onunçün hər Ģey asanlıqla baĢa gəlir?
– Ġç, – deyə o, çox böyük stəkana süzülmüĢ buzlu suyu içməyi təklif
edir.
Musiqi ilə eyni ritmdə yanıb-sönən, qəribə Ģələlər saçan rəngli iĢıqlar
barın bütün divarlarında əks olunur. Yol yoldaĢım fasilələrlə gah yaĢıl, gah mavi, gah ağ və Ģeytani qırmızı rəng alır. O, diqqətlə mənə baxır. Qorxaqorxa
bir qurtum su içirəm.
– Sonadək iç!
Necə olur olsun, o əsl müstəbiddir. Qrey açıq-aĢkar kefi pozulmuĢ
haldadır, barmaqlarını dağınıq saçlarında gəzdirir: görən onun nə
problemləri var? Hə, gecəyarısı zəng edən səfeh sərxoĢ qızı nəzərə almamaq
Ģərtilə. O, ani olaraq qərara gəlir ki, qızı xilas eləmək lazımdır və yeri
gəlmiĢkən, öz qərarında haqlı çıxır. Sonra da qızın ürək bulantısını
müĢahidə eləmək lazım gəlir… ―Ah, Ana, eyni Ģeyi nə qədər təkrarlamaq
olar?‖ – deyə təhtəlĢüurum acıqlı halda məni çimdikləyir. Mənə elə gəlir ki,
o, eynəyinin üstündən hirsli halda mənə baxır.
Yer ayağımın altından qaçır və Qrey yıxılmamağım üçün əlini
çiynimə qoyur. Buzlu suyu sonadək içirəm. Onu içdikdən sonra ürəyim
yenə də bulanmağa baĢlayır. Qrey stəkanı götürür və barın piĢtaxtasına
qoyur. Kirpiklərimin arasından görürəm ki, o, enli zolaqlı pencək, kətan
köynək və cins Ģalvar geyinib, ayağında qara ked – ―konvers‖ var. Köynəyin
yaxası açıqdır, sinəsindəki tüklər görünür. Mənim dumanlanmıĢ
təfəkkürümdə o, çox yaraĢıqlı görünür.
Qrey yenidən əlimdən tutur. Ah, anacan!.. o, məni rəqs
meydançasına dartır. Lənət Ģeytana! Mən rəqs etmirəm. Hiss edirəm ki, ona
söykənmiĢəm və rəngli Ģüaların altında onun özündənrazı, bir qədər məkrli
təbəssümünü görürəm. Qrey əlini mənə uzadır və kəskin Ģəkildə dartır: mən
onun qolları arasında peyda oluram və yenidən hərəkət etməyə baĢlayır,
məni özüylə əyləndirərək. Aha! O, əla rəqs edir və təəccübümə baxmayaraq,
onun hərəkətlərini təkrarlayıram; bəlkə də sərxoĢ olduğum üçün. Qrey məni
özünə tərəf çəkir. Yoxsa mən onun ayaqları altına yıxılardım.